Aidan 5 weken en mamma

Toen Aidan ruim tweeënhalf jaar geleden geboren werd, kon ik me nog geen voorstelling maken van hoe enorm ik zou veranderen. Alles komt in een ander perspectief te staan. Ook je relatie met je partner.

Ik weet nog hoe ik van tevoren afspraken met hem maakte. Een gepassioneerde Italiaans-achtige liefde zou tussen ons als man en vrouw blijven bestaan en op de tweede plek kwamen de kinderen. Wij zouden bij thuiskomst eerst elkaar innig welkom kussen en daarna pas de kinderen gedag zeggen. Er zouden tweepersoons reisjes zijn en etentjes en lieve briefjes. Net als voorheen.

Aidan 5 weken

Eén blik echter op dat kleine kereltje was voldoende om al onze voornemens overboord te gooien. Het was eigenlijk heel simpel: Aidan kwam gewoon eerst. Met een waanzinnige vanzelfsprekendheid, die we ook van elkaar verwachtten. Het leek niet meer belangrijk om ook dingen alleen met zijn tweeën te doen. Ons gezinnetje was alles.

Maar ook dat veranderde weer na een tijd. De etentjes en reisjes kwamen terug, maar de gesprekken in restaurants gingen in eerste instantie alleen maar over het hummeltje. Het duurde weer een hele tijd voor we niet als een idioot ons eten wegwerkten en zonder koffie en toetje naar huis gingen. (“Nee, ik heb niet zo’n zin in chocoladetaart.” Yeah right.)

06 Aidan en mama

Toen werd ik zwanger van nummer twee. Wat een geluk! En toch, vreemd genoeg voelde ik me bij voorbaat al schuldig naar Aidan. Onze lieve tweegesprekjes, de één op één knuffeltijd, het boekjes lezen. Straks zou ons hele leven weer op zijn kop staan. Op het laatst was ik zo bewust bezig met het koesteren van al die laatste momenten alleen met hem, dat ik me OOK schuldig voelde naar het nieuwe kleintje. Zou ik straks net zoveel moeite doen voor de nieuwe baby als voor Aidan? (Herkennen jullie dat? Of ben ik helemaal gek?)

Brian Lelie Noraly

Toen kwam Aurelia.
En bleek alles honderd procent mee te vallen.

We waren WEG van dit nieuwe lieve kleintje, maar de wereld stond niet meer op zijn kop. We hoefden onszelf niet opnieuw uit te vinden. Wij drieën bleven het oude vertrouwde gezinnetje, alleen hoorde daar nu een schattig babymeisje bij.

Lelie 2 maanden

Aidan moest wel even wennen. In het ziekenhuis vond hij de nieuwe baby nog heel interessant, maar thuisgekomen heeft hij haar anderhalve dag compleet genegeerd. Gelukkig was dat van korte duur. Want daarna was hij helemaal de trotse grote broer. Hij hielp mee met ieder badje, wilde haar altijd op schoot en gaf haar zelfs zijn lievelingsknuffel.

Aidan en Lelie bad knuffel

Aidan en Lelie bad

Aidan en Lelie handjes

En een van de betere dingen: Brian en ik zaten weer veel sneller in het uit eten /weekendjes weg-ritme. Heerlijk! Dat heb ik wel gemist bij de eerste. En het lijkt ook wel of ik meer tijd overhoud nu dan destijds.

Dat is dus mijn ervaring: je eerste kindje verandert je compleet. De tweede completeert je vooral. En nu ben ik heel erg benieuwd: hoe is dat bij jullie gegaan? Zat je in net zo’n babycocon bij je eerste kindje? Of viel dat heel erg mee? En mocht je nog een tweede (of derde) hebben gekregen, was dat bij de volgende ook zo? Ik zou het graag horen!

Fotocredits: ik zwanger met Aidan door Rainbow 7

 

2 comments on “Moederhart: over hoe kinderen je veranderen

  1. Liet

    Heb maar een kind gekregen en weet dus niet hoe het met twee is,weet wel dat ook ons oorspronkelijke idee was dat de baby/kind deel uitmaakt(e) van ons drieen als gezinnetje …nou vergeet het maar het was letterlijk kind voor en kind na en wij die om hem heen leefden(en nog steeds,gaat niet meer over)maar hij is n i e t verwend het ging gewoon zo :D mijn moeder dus jouw Oma zei altijd lachend tegen mij “wat Michaeltje doet is altijd goed”Zijn vader probeerde wel tegengas te geven maar tjaaaaaa…..

    1. Noraly Post author

      Gelukkig vind je het zelf ook de normaalste zaak van de wereld dat je zo doet. Dus heb je er zelf geen last van. :) Terwijl je er van tevoren zoo anders over denkt! En die lieve oma toch…

Leave a reply

required

CommentLuv badge