201308 Aidan

Het lijkt de laatste tijd of er nog maar één woord uit mijn mond komt:

“Nee!”

“Nee! Aidan stop! Kijk waar je loopt!’
“Nee Aidan! Niet alles natspuiten met de douche!”
“Nee!! Niet! Springen! Naast! Je! Zusje!”

Ik word er soms zo verdrietig van. Aidan is gewoon een jongetje van twee; een brutaal boefje, onderzoekend, onbezonnen, luidruchtig, ruw en met energie voor tien. En ik gedraag me als de politieagent die ik nooit heb willen worden. Continu zit ik hem op zijn huid om rustiger te zijn, voorzichtiger te zijn, liever te zijn.

Om op te schieten, netjes te eten, beter te luisteren. Om zijn tanden te poetsen, niet te spelen met het wcpapier en om op te ruimen. Om te komen, of juist om weg te gaan. “Nu, Aidan. Nu Aidan! NU!! AIDAN!!”

Genoeg. Ik wil dit niet meer zo.

Hoe DOE je dat? Hoe doen jullie dat?

In mijn streven hem netjes op te voeden ga ik simpelweg af en toe te ver. Ik probeer hem met argumenten te overtuigen waarom iets wel of niet een goed idee is, maar hij is twee! En omdat ik net heb opgeruimd, mag hij geen rommel maken. Omdat ik haast heb, moet hij opschieten. Omdat ik doodmoe ben, mag hij geen lawaai maken.

201311 aidan mamma 1

201311 aidan mamma 2

201311 aidan mamma 3

Genoeg. Vanaf morgenochtend wil ik treuzeltijd voor hem. Een knoeitafel waaraan je met je handen mag eten. Ik wil een rommelige kamer waarin al het speelgoed waar je mee wilt spelen, tegelijkertijd en door elkaar op de vloer ligt. Ik wil een kletsnatte badkamer en een schaterend zusje.

Vanaf morgen laat ik het los. En als je nog tips hebt, dan hoor ik ze heel graag.

PS Zorgen voor morgen en de magie van peutertaal

13 comments on “Soms is het zo moeilijk…

  1. Daan

    Mmmhhhh, sinterklaas, zusje,korte dagen , binnen, kerstmis, heel veel in deze tijd ! Komt wel weer goed..hoop ik. En leven in de troep dat is denk ik niet fijn voor je… Sterkte, Haha

    1. Noraly Post author

      Dank je wel! Komt ook goed, alles is een fase, nietwaar? :)

  2. Von Ausems

    goed zo Noor laat het maar los komt vanzelf weer goed lieverd. Je hebt een belangrijke keus gemaakt, dit wil je niet meer zo, prima! en nu weer genieten………xxx

  3. Liet

    Ach meissi,gewoon doorgaan met opvoeden en brian vragen je daar bij te helpen,we zijn allemaal politieagent geweest op onze tijd en van thuis krijgt hij mee hoe hij zich in de wereld moet gedragen af en toe de teugels vieren maar niet altijd al word je er doodmoe van,Toen Michael 2/3 jaar was ,zodra Enrico binnen kwam noemde hij hem “NEE” maar ik geloof niet dat hij daar een trauma van heeft overgehouden,stel een knoeiuur in en een rommelhoek,van mijn moeder mochten we spelen op de grond maar vlak voordat mijn vader thuis kwam deden we alles achter de bank!! Hahahaha,je redt het wel,hoort erbij en…kinderen willen hun grenzen leren en dat kunnen jullie ze alleen maar bijbrengen,ja het is doodvermoeiend,zeker als je erbij werkt,knoeiuur voor het eden en dan opruimen? Sterkte schat <3

    1. Noraly Post author

      Wat leuk om te horen! Bij ons ligt geloof ik zijn halve speelgoedverzameling onder de bank. Bedankt, lief!

  4. Laura

    Lieve Noor,
    Zo herkenbaar ik zat gister al met m’n telefoon in m’n hand om op dit stukje te reageren, eerst wou ik appen maar dacht het maakt ook niet uit en toen was het maaaammmaaaa ;-)! Hier voel ik me ook een politieagent en het meest frustrerende is, dat iedereen vaak wel een mening heeft wat wel en niet goed is. Er is geen goed of fout je doet wat je denkt dat goed is en dat doe je met liefde en overgave….totdat je gewoonweg even op bent en denkt nee nee nee en nog eens nee heel logisch! Zoals de vorige reactie is het wel nodig om nee te blijven zeggen om de grenzen duidelijk te trekken deze peuter pubertijd leeftijd is echt geen pretje hoe lief en schattig ze ook kunnen zijn! Het overslaan van slaapjes bijv en dat je dan nog moet koken met een druilerige, irritante peuter die steeds piept en roept om eten of slapen whaaaaa! Binnenkort misschien toch maar weer sporten :-)!! Knuf Lau

    1. Noraly Post author

      Ja precies, je doet zo hard je best en het voelt vaak toch niet goed genoeg. Ik merk inderdaad dat ik ook niet de grenzen helemaal los kan laten, maar in ieder geval kies ik nu bewuster wanneer ik van iets een strijd wil maken en wanneer niet. Heel lief van je! (En ja, we zouden echt eigenlijk best wel moeten gaan sporten. Ooit.)

  5. Anouk

    Oooohhh, wat ontzettend herkenbaar…. en ik vrees dat deze uitdaging nog wel een paar jaar blijft bestaan, want met Sarah heb ik het ook nog steeds :-(
    Soms bekijk ik mezelf van een afstandje en dan schaam ik me gewoon voor mezelf. Is dit hoe ik mijn kinderen wil opvoeden? NEEEEE!!!!!! HELP!!!!!! Hoe voorkom ik dat dan? Ook moeilijk om toe te geven dat het soms (vaak, meestal…) ook te maken heeft met je eigen bui (lees: verschrikkelijke moeheid). Laatst las ik een goed artikel van Steven Dupont, ben fan van hem. Hij heeft van die fijne, concrete tips hoe je dingen leuker kunt maken. Al nemen alle goede tips niet weg dat je nog zo vaak in dit soort situaties terecht komt. Die balans vinden tussen goed opvoeden zonder politieagent te worden.. zo moeilijk. Soms is het namelijk gewoon nodig, want Niels optillen om hem vervolgens bewust op de grond te smijten is natuurlijk geen optie, en we moeten nu eenmaal om 8 uur op de fiets naar school zitten. Deze vakantie maar genieten van een meisje dat heel hard toe is aan rust na al die intensieve schoolweken, en van een jongetje dat ons nog te vaak ’s nachts wakker houdt, maar weliswaar omdat hij moet plassen en dat niet in zijn luier wil doen, wat natuurlijk superknap is maar ook errug vermoeiend ;-) En zelf………toch iets eerder naar bed??? Wanneer gaat me dat nou eens lukken (structureel)??? xxx

    1. Noraly Post author

      Dank je, fijn om jouw verhaal te lezen! Wat knap van Niels, maar wat vermoeiend inderdaad. Uitgerust zijn of niet scheelt zoveel. Maar dat op tijd naar bed gaan lukt mij ook nog niet. Het zou enorm schelen, weet ik zeker, maar toch… ’s Avonds voel ik me vaak eindelijk weer een beetje wakker. (haha, oeps!)
      Rust hopelijk lekker uit deze vakantie en dikke kus voor Sarah en Niels.
      xxx
      (Welke Steven Dupont is dat? Ik vind op Google een ‘conflict photographer’ en een Belgisch raadslid?)

    1. Noraly Post author

      gevonden! Inderdaad lekkere down to earth artikelen. Bedankt!

Leave a reply

required

CommentLuv badge