201404 Aidan Lelie 5

201404 Aidan Lelie 4

Ik las een heel interessant artikel, een paar dagen geleden. Het stelde de vraag of jongens minder lezen omdat redacteuren, uitgevers, bibliothecaressen, jury’s en recensenten vaak vrouwen zijn. Zij prijzen eerder de lieve, schattige verhalen aan dan enge verhalen die niet goed aflopen, met echt boze slechteriken of juist erg technische details. En dat zijn nou juist de boeken die jongens doorgaans leuk vinden. Het zette mij aan het denken… Doe ik dat – onbewust – ook?

Gelukkig vindt Aidan (3) het vooralsnog heel erg leuk om samen met mij of Brian een of twee boekjes te lezen ’s avonds. Ik vind dat zelf ook een heerlijk moment. Hij heeft altijd wel een lievelingsboek, dat avond na avond aan de beurt is, met als gevolg dat ik dat verhaal na een paar weken ook moeiteloos ondersteboven kan voorlezen. (Momenteel gaat het gelijk op tussen zijn oude favoriet ‘Het Boekenliefje’ en een baby voelboekje over verschillende soorten trucks!)

Uit onderzoeken blijkt echter steeds weer dat jongens als ze iets ouder zijn, lezen minder leuk vinden dan meisjes. In het artikel zeggen Sanderson en Wilson dat “kinderboeken vaak niet die elementen bevatten die veel jongens leuk vinden, zoals vechtende piratenschepen en technische details van ruimteschepen”. Daarnaast zijn de reviews die in de media verschijnen doorgaans geschreven door vrouwen. Zij pikken boeken eruit die ze zelf leuk vinden, of die de koop-doelgroep (mamma’s en oma’s) zal aanspreken en dat zijn vaker lieve, zoete verhalen.

201404 voeten

Kennelijk wordt het verschil in leesvaardigheid tussen jongens en meisjes duidelijk als ze ongeveer vijf zijn en ligt die van jongens later zelfs een schooljaar achter op die van meisjes. Ik vroeg me af: Zou Aidan die nu dol is op boekjes ze later ook links laten liggen?

Het klopt dat kinderboeken vaak zoet zijn. Zelfs het Boekendiefje is eigenlijk een Boekenliefje, babydinosaurus Daan blijkt achteraf helemaal niet opgegeten door de Gigantosaurus, en Trol en het Pietertje smullen op de laatste bladzijde samen van een cakeje. En dan zijn die laatste twee nog best eng zelfs. Maar of ze spannend genoeg zijn?

Ik zou er verder niet bij stil hebben gestaan als ik niet gisteren het verhaaltje hoorde dat Brian tijdens het tandenpoetsen voor Aidan verzon: “…en toen dwerg Aidan zag dat Sneeuwwitje in zijn bedje lag te slapen, schreeuwde hij: ‘Hee! Ga uit mijn bed!’ en gaf haar een knal.”

Dikke pret natuurlijk tussen die twee!

201404 Aidan Lelie 2

201404 Aidan Lelie 3

Zo leuk om te zien! Maar ik had dat waarschijnlijk zelf nooit verzonnen. Als ik heel eerlijk ben vind ik het juist fijn als een boek of een verhaal het goede voorbeeld geeft. Bij enge stukjes maak ik me zorgen dat hij nachtmerries krijgt. Maar dat gebeurt nooit. Dus… ik ga het eens over een andere boeg gooien, ook al voelt het misschien een beetje raar.

Die natuurlijke neiging om lief, zoet, gehoorzaam meisjesgedrag te belonen en roekeloos, druk, kwajongensachtig gedrag te corrigeren, is kennelijk behoorlijk vrouw-eigen. (Zie bijvoorbeeld deze mooie recensie van ‘Jongens zijn ‘t‘).  Met Aidan kan ik mijn lol op, want het is een echt kwajongetje. Goedlachs en behulpzaam, maar tegelijkertijd stout, onvoorzichtig, ruw, voor-de-duvel-niet-bang, en sloopt liever dan dat hij knutselt. Al laat ik hem zoveel mogelijk los, toch bekruipt me van tijd tot tijd het gevoel dat ik alleen maar ‘nee’ aan het zeggen ben, gewoon, voor zijn eigen veiligheid. Tegenwoordig pers ik wel bewust mijn lippen wat vaker op elkaar.

Lelie en Aidan stoeien wat af! Ik probeer er niet altijd wat van te zeggen en gelukkig vindt Lelie het juist leuk. Ze kan indien nodig prima van zich af bijten. (Letterlijk, met 2 kleine ondertandjes, helaas voor Aidan :)

201404 Aidan Lelie 1

201404 handje haar

201404 Lelie

Dus dat wordt op zoek gaan naar het stoere boek! Van een collega kreeg ik een tijdje terug ‘Max en de Maxi-Monsters‘, die is behoorlijk eng! Maar er moeten er toch meer zijn?

Wat lees je zelf voor? Als je een jongetje hebt, herken je dan ook die neiging om gehoorzaam gedrag te belonen en spannende stukken in boeken misschien wel te eng te vinden? Ik ben zo benieuwd, misschien ben ik de enige hoor. En natuurlijk de hamvraag: Wie kent er nog een paar echt stoere, technische, niet-goed-aflopende, jongensboeken voor peuters? :) Ik zou ze graag eens willen uitproberen op mijn rouwdouwertje.

PS De eerste stapjes in loslaten en had/heb je stiekem voorkeur voor een jongetje of een meisje?

De linkjes naar de boeken zijn gesponsorde linkjes. Het zijn allemaal boeken die ik zelf in de kast heb staan en waar ik enorm fan van ben.Lees er hier meer over.

4 comments on “Zijn kinderboeken voor jongens stoer genoeg?

  1. von ausems

    Helemaal mee eens Noor! Ga vanaf nu ook uitkijken naar echte jongensboeken. Geweldig dat mannengesprek tussen Brian en Aidan. Zelf heb ik altijd zo’n bewondering voor de mening van een man want die staat bijna altijd haaks op die van mij, intrigerend vind ik dat! Liefs xxx

  2. Anouk

    Oh wat herkenbaar Noor! Niels is precies zoals jij Aidan beschrijft :-) ik herken ook de pogingen niet te “vrouwelijk” te zijn met corrigeren en spelen maar dat lukt natuurlijk lang niet altijd. Mannelijke stagiair op de peuterspeelzaal is zijn grote favoriet en stoeien met papa moet een paar keer per week gebeuren (iets waar Sarah inmiddels ook niet meer zonder kan overigens). Ik houd me aanbevolen voor echt leuke, goede, geschikte jongensboeken! Dolfje Weerwolfje?

    1. Noraly Post author

      Heerlijk hè dat stoeien met pappa, ik kan daar zo van genieten! Boeken die ik echt lekker eng vind zijn Max en de Maximonsters en de Gigantosaurus is ook best spannend. Dolfje Weerwolfje ken ik nog niet, maar klinkt ook leuk.

Leave a reply

required

CommentLuv badge