01

De afgelopen maanden heb ik er in het geheim aan gewerkt….en ik ben héél blij dat ik een nieuwe serie kan aankondigen op More Please! “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in…” Medemoeders op de meest geweldige plekken (Londen! New York! India!) vertellen openhartig over hun belevenissen en hoe anders het soms is om zwanger te zijn in het buitenland, laat staan bevallen of je kinderen opvoeden. Iedere week ga ik een van hun verhalen posten. Vandaag lees je de belevenissen van Sandra. Zij vertrok negen jaar geleden naar Duitsland en woont nu op een sprookjesachtig slot…

02

10

Wie ben je?

Mijn naam is Sandra de Greeff en ik woon sinds 2005 met mijn man, onze drie dochters Rose (2005), Sterre (2006) en Jasmijn (2011) en mijn schoonouders in een echt Duits jachtslot in Beieren. We hebben er vier vakantiewoningen in de verhuur. Ik rolde vanuit het stadse Utrecht en een fulltime baan als directiesecretaresse het landleven van een Bayrische moeder binnen. En ik vind het heerlijk! Ik heb altijd veel gereisd en een wens gehad om in het buitenland te wonen. Toen die mogelijkheid zich voordeed heb ik niet lang getwijfeld: dit wil ik doen en ervaren! Dat ik hier in een kasteeltje zou komen te wonen, maakte het natuurlijk wel extra aantrekkelijk.

Met de kippen op stok en opstaan met de zon

Wij leven hier in Beieren een landelijk kasteelleven. Het is er heel weids; de afstanden zijn anders. Omdat alles verder weg is doe je veel zelf. We verbouwen onze eigen groente, fruit en bakken ons eigen brood. Landelijker kan het niet. Wakker worden met de geur van vers speltbrood is een heerlijk begin van de ochtend. Maar een landleven betekent ook: om tien uur naar bed en om half zes opstaan. De kinderen lopen om kwart over zeven naar de bushalte beneden in het dorp, wat tien minuutjes lopen is. Vandaar gaan ze met bus naar school die om acht uur begint. Ze zijn iedere middag rond één uur thuis. Anders dan in Nederland wordt hier van de ouders (vaak de moeder) verwacht dat zij hun kinderen veel meer begeleiden bij huiswerk. Dus iedere dag besteden we daar gemiddeld twee uur aan. Bijkomend voordeel is dat mijn hoofdrekenen en Duitse grammatica er enorm op vooruit is gegaan.

03

11

Leven in het Nederland van 30 jaar terug

Het leven is hier zoals ik het van vroeger ken. Ouderen spreek je aan met u, de politie en leraren hebben hier nog autoriteit, boeven worden gepakt en bestraft en winkelpersoneel helpt je naar behoren. Het ‘als het er niet staat is het er niet’ is een zin die hier in Duitsland niet in de mond genomen wordt. Iedereen doet zijn uiterste best je te helpen.

Ik leef voor mijn gevoel in het Nederland van 30 jaar terug. Men hecht hier veel waarde aan traditie en familie. De man werkt fulltime, de vrouw is veelal thuis of werkt een paar uurtjes in de week. Zij verzorgt het huishouden, de kinderen, de tuin, het huiswerk en bakt taartjes. Belangrijke zaken, zoals die mijn bedrijf aangaan, worden hier met mijn man besproken terwijl ik ernaast sta. Ik heb inmiddels geleerd dat maar zo te laten. Maar ik vond dat als geboren en getogen Utrechtse erg wennen.

05

Zwanger zijn in Duitsland

Ik was zeven maanden zwanger van onze oudste dochter toen we naar Beieren verhuisde. Daarvoor was ik bij een verloskundige in Nederland geweest en had slechts één zeven weken echo gehad. Hier in Duitsland ga je direct naar de gynaecoloog die bij ieder bezoek een echo maakt en jou en je baby in de gaten houdt. Ik vond dat heel fijn. De zorg is hier zeer zorgvuldig. Een verloskundige (Hebamme) is in Duitsland veel meer voor de begeleiding en een vertrouwenspersoon.

09

Zwangerschapsverlof? Welk verlof?

Omdat ik zelfstandig ben, was er van zwangerschapsverlof geen sprake. Ik heb gewoon ‘gewerkt’ tot de laatste dag. Bij alle drie mijn bevallingen was het hoogzomer en de verhuur van onze vakantiewoningen was in volle gang. Toen de bevalling zich aankondigde zat ik er eigenlijk middenin. Overigens is het in Duitsland als je voor een werkgever werkt, wel normaal om zes weken voor je bevalling met zwangerschapsverlof te gaan. Je betaalde verlof duurt veertien weken. Daarna kan je kiezen of je één of drie jaar ‘Elternzeit’ opneemt. Hiervan wordt één jaar 65% van je laatst verdiende salaris vergoed. Je werkgever moet je werkplek tot het eind van je Elternzeit voor jou beschikbaar houden.

Kraamzorg kennen ze niet

Een thuisbevalling is hier ongewoon en iedereen bevalt in het ziekenhuis. Gemiddeld blijf je vier á vijf dagen in het ziekenhuis waar je begeleiding bij de borstvoeding en de verzorging van je baby krijgt. Kraamzorg thuis kennen ze niet. Wel is het zo dat zolang je borstvoeding geeft de Hebamme je minimaal wekelijks bezoekt om je kindje te wegen en vragen te beantwoorden. Onze oudste twee meisjes kwamen vlot achter elkaar, dat samen met onze beide eigen bedrijven maakte het tot een hectische tijd!

Borstvoeding geven in het openbaar vindt men hier maar ‘vrij’

Ik heb alle drie onze meiden bijna een jaar borstvoeding gegeven. Nu ben ik van de makkelijke en had een van onze meiden dorst dan mikte ik ze aan de borst of gaf ze waar ook een schone luier. Hoewel ze het enorm waarderen dat ik daar zo open mee omga is dat voor Duitse begrippen erg vrij. Duitsers zelf trekken zich liever terug in een speciale ruimte. Hiervoor zijn de voorzieningen in openbare ruimte meer dan uitgerust. Zo hebben grote winkels een speciaal kamertje om borstvoeding te geven en je baby te verzorgen. Maar ook pretparken als Playmobielland en Legoland hebben speciale borstvoeding-luierkamertjes. Uit respect voor anderen en omdat ik niet ongewenst mensen wil confronteren met mijn vrije borstvoeding-instelling heb ik uiteindelijk best vaak van deze babykamertjes gebruik gemaakt.

04

Vriendschap opbouwen is lastig

Ik heb het hier heerlijk met mijn gezin en geniet volop van het socializen met de gasten. Maar ik heb geen vriendschappen, zoals ik deze nog met mijn Nederlandse vriendinnen heb. Via de kinderen kom ik veel in contact met de moeders uit het dorp. Maar met niemand van de dames heb ik een klik of een vriendschap. De gesprekken blijven beperkt tot het huishouden en de kinderen. Geen van de vrouwen uit ons dorp heeft een eigen zaak of houdt zich bezig met zaken als een businessplan, marketing of personeel. Ook het bespreken van iets persoonlijks (waar wij Nederlanders toch wel vrij in zijn) is hier ongewoon.

Behalve roddelen. Dat kunnen ze dan weer wel, heel erg zelfs! Iedere nieuwe auto of in hun ogen ongewone situatie wordt uitgebreid besproken. Ik blijf ‘die Hollanderin’ die nooit een echte Duitse zal worden. Hoewel ik het niet eens zou willen, hoor je er nooit echt helemaal bij.

07

08

Schommelen op binnenplaats Schloss Mšhren

Van stad, naar rust

Omdat ik niet echt uit het Bayrische hout gesneden ben (je kunt het meisje uit de stad halen, maar de stad niet uit het meisje) mis ik bepaalde uitdagingen erg. Het is een dubbel gevoel. In Nederland word je in de stad door sport, werk, vrienden en familie aan alle kanten geprikkeld en uitgedaagd. Dat heb ik hier minder. Deels vind ik dat gelukkig wel in de sociale media, maar veel moet ik uit mezelf halen.

Maar het feit dat hier, 700 kilometer van Nederland in Zuid Duitsland, het leven is zoals het altijd was en zoals het altijd zal blijven, geeft me ook rust. Ik ben eraan gewend geraakt en ik heb er veel van geleerd. Zo heb ik meer focus om me te richten op de dingen die ik belangrijk vind. Een druk sociaal leven zoals ik dat in Nederland had, zou mij teveel afleiden. Nu kan ik me concentreren op ons gezin en het bedrijf. En juist door het ontbreken van de prikkels en uitdagingen is alles wat ik doe authentiek. Voor mij is dit landelijke kasteelleven echter en intenser.

06

13

Blik op Europa

Waar onze toekomst ligt weet ik niet. Voor nu nog hier op Schloss Möhren. Ons kasteel biedt veel mogelijkheden om nog te groeien en onze meiden voelen zich hier thuis. Maar of ik hier oud ga worden? Ik zie ons nog wel een keer iets anders doen. Maar dan wel eerder ergens anders in Europa, dan terug naar het drukke, volle Nederland. Ik ben behoorlijk gehecht geraakt aan de kalmte van het landelijke kasteelleven.

Dank je wel, Sandra!

Het ziet er sprookjesachtig uit en wat straalt het een rust uit, nietwaar? Ik vind het een enorme prestatie hoe ze daar haar hele leven heeft opgebouwd. Anders dan de meeste dames die ik gesproken heb (straks te vinden onder deze tag: Nederlandse moeders in het buitenland) is Sandra geen expat-vrouw, maar heeft ze samen met haar man en kinderen een meer permanent leven in Duitsland opgebouwd. Als je meer over haar wilt lezen, kan dat in haar blog: Vakantie in een kasteel. (En mocht je er een keer als gast willen logeren, dan kan dat natuurlijk ook.)

PS Hoe ik denk over borstvoeden in het openbaar

{Credits: alle foto’s van Sandra}

2 comments on “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in… Beieren

  1. Sandra

    Wat een onwijs leuk geheim had jij!
    Leuk artikel, ik ben dol op het lezen hoe het anderen vergaat die naar het buitenland zijn geëmigreerd.

  2. Noraly Post author

    Dank je wel! (ik ook :) Het is super leuk om te maken in ieder geval.

Leave a reply

required

CommentLuv badge