Over de speciale band tussen grootouders en hun kleinkinderen

1979 pappa Noraly

Dit weekend was ik met mijn vader aan het praten over onze kinderen, zijn kleinkinderen. Hij kwam net terug van een heel avondritueel waarbij hij ze in bad en in bed had gestopt. Compleet met tandenpoetsen, haren kammen (ouderwets natte haartjes in een zijscheiding, te lief), verhaaltje lezen en een nachtzoen. Het valt mij altijd op hoe lief en goed hij voor ze zorgt, hoe hij en mijn moeder altijd uitgebreid de tijd voor ze nemen.

Tussen neus en lippen door vertelde hij me hoe bijzonder kleinkinderen zijn. Ik dacht er even over na en zei dat ik dat nog niet kon voelen; dat dat waarschijnlijk iets is wat je pas begrijpt, als je het meemaakt. (Net als bij het ouderschap, dacht ik.) Hij zei: “Van je kleinkinderen hou je net zoveel als je kinderen. Het gaat nog dieper zelfs.”

Het ontroerde mij…

Ik had er nooit bij stil gestaan en zou eerder hebben gedacht dat zij omwille van ons, hun kinderen, zo lief met onze kindjes omgingen. Maar niet dat ze misschien wel meer van hen zouden houden dan van ons. Het vult mijn hart tot aan het randje als ik daaraan denk.

PS Nostalgie en 35 jaar oude babykleertjes (en een foto van mijn moeder en mij rond dezelfde leeftijd)

{foto van mijn vader en mij}

Doe mee met de conversatie

15 reacties

  1. Nou Noor, je vader is niet alleen een liefhebbende vader en grootvader, maar óók een lieve oom! Altijd betrokken, knielend om je te zien, aandachtig luisterend naar je verhalen.. Om je mee te nemen achterop zijn mooie motor… Om je te behandelen met geduld en begrip… Je vader is gewoon een fantastisch mens. Ben er trots op zijn neef te zijn. Mede door hem heb een fantastische jeugd gehad, die me nu nog sterkt!

  2. helemaal met Daan en Joep eens…
    ik merk het hier ook met de grootouders van mijn kinderen (ja mijn ouders en jou oom en tante ;-)).
    ze nemen gewoon de tijd ! en die hadden ze niet persee voor ons, dus genieten doen ze echt…
    en dan klopt het dat jou ouders ook altijd tijd voor edereen genomen hebben…
    en als ze je eens vragen “hoe is het” : verwachten ze echt een antwoord en willen ze echt weten hoe het met je gaat ;-)

  3. Eindelijk lees ik het,zooo schattig enne…. al mijn Italiaanse oma vriendinnen zeggen hetzelde als jouw lieve vader,het gaat nog dieper het is een soort oergevoel om de nieuwe generatie nog meer de wereld in te sturen met een backpack aan liefde en aandacht waar je als jonge ouder(ja jullie niet)niet altijd aan toe komt zoals je dat wenst. <3

Laat een reactie achter

Laat een reactie achter op Floris Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge