Tips van een lerares die twee dagen meeliep met middelbare scholieren

don o brien

Wat herinner je je het meeste van je middelbare schooltijd? Bij mij zijn dat een heleboel toevallige momenten, grappig, eng, romantisch of verdrietig… maar wat me vooral bijstaat zijn de vriendinnen die ik maakte en leraren of leraressen die indruk op me maakten. Mensen dus, en niet de lessen of de stof.

Het is een hele belangrijke tijd nietwaar? Je wordt er ‘groot’ en je legt er een belangrijke basis voor de toekomst. Vandaar dat ik erg nieuwsgierig was naar het artikel in The Washington Post over een lerares, Alexis Wiggins, die als voorbereiding op haar nieuwe baan als leer-coach twee dagen lang twee scholieren volgde in alles wat ze deden. Het bleek een fascinerend stuk te zijn waar ik nog steeds over na denk! Dit is wat zij zegt:

“Ik heb een verschrikkelijke vergissing gemaakt.”

“Ik heb 14 jaar gewacht met iets dat ik in mijn eerste jaar dat ik les gaf had moeten doen: een scholier een dag lang volgen. Het was zo’n eyeopener dat ik wilde dat ik terug kon gaan naar iedere klas waar ik ooit voor stond om ten minste tien dingen te veranderen – de layout, het leerplan, checken of ze het begrepen. Het meeste daarvan!”

Alexis volgde twee dagen lang twee middelbare scholieren en deed alles mee: ze nam dezelfde aantekeningen over, luisterde naar de lessen, nam deel aan de proefwerken, alles. Ze ontdekte daarbij drie enorm belangrijke dingen. Dingen die je vroeger voor lief nam en waar je nu niet meer bij stil staat, maar die je het leven als scholier zeker niet vergemakkelijkt hebben:

dundas museum

Haar belangrijkste bevindingen:

1. Scholieren zitten verplicht de hele dag, en zitten is dodelijk vermoeiend. Het is heel moeilijk om actief je aandacht erbij te houden als je tussendoor niet even mag rondlopen of bewegen.

2. Middelbare scholieren zitten passief en luisteren alleen maar, tijdens ongeveer 90 procent van de les. Het is niet alleen het zitten, maar ook het feit dat je de hele dag informatie moet opnemen, zonder dat je daar actief een bijdrage aan kunt leveren.

3. Je voelt je de hele dag een beetje een lastpost. Heel vaak wordt je als scholier aangesproken op het feit dat je niet goed oplet, of luistert, of dat je dezelfde vraag stelt als je buurman.

In het artikel legt ze iedere bevinding uit en geeft ze tips van dingen die zij onmiddellijk zou veranderen in haar lessen. Hele simpele dingen die ervoor zorgen dat de leerlingen zich fijner voelen en waardoor het leren gewoon gemakkelijker gaat. Zoals verplicht tussendoor bewegen, een eierwekker zetten zodat ze zelf niet te lang aan het woord zou zijn, en nooit-nooit-nooit sarcastisch zijn naar een leerling die een vraag stelt.

Alexis zegt tenslotte:

“Ik heb veel meer respect en empathie voor scholieren nu ik er zelf weer eentje ben geweest – ook al was het maar één dag. Leraren werken hard, maar consciëntieuze leerlingen werken harder. Ik maak me zorgen over de boodschappen die we ze meegeven als ze onze lessen volgen en naar huis gaan om ons huiswerk te doen, en mijn hoop is dat meer leraren die in de gelegenheid zijn, deze manier van scholieren volgen willen proberen en hun bevindingen delen met elkaar en hun administratie. Dat zou kunnen leiden tot een beter “omgekeerd ontwerp” vanuit de ervaring van de leerling, zodat er meer betrokken en alerte scholieren in balans in onze klaslokalen zullen zitten (of staan).”

Ik vond het een fascinerend artikel en beveel het van harte aan!

PS De beste leeftijd om een geniale ontdekking te doen, is….

{Credits: artikel the Washington Post, foto boven Don O’Brien}, onder Dundas Museum}

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge