DSC_2312

Vandaag het tweede interview in de serie “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in…” Medemoeders op de meest geweldige plekken (London baby! Een kasteel! Qatar!) vertellen openhartig over hun belevenissen en hoe anders het soms is om zwanger te zijn in het buitenland, laat staan bevallen of er je kinderen opvoeden. Iedere week post ik een van hun verhalen. Vandaag lees je de belevenissen van Dieuwke. Zij vertrok naar het kleur- en geurrijke India en werd daar zwanger van haar tweede kindje. 

Wie ben je?

Ik ben Dieuwke van Turenhout. Momenteel woon ik in België, maar van 2010 tot en met 2012 woonde ik in New Delhi India met mijn vriend, een peutermeisje van 1,5 en een baby. Het was een fantastische en boeiende tijd. We waren uitgezonden voor het werk van mijn vriend en ik kon er als expat-vrouw ook aan de slag (normaal krijg je in India geen werkvisum als je niet getrouwd bent). Gelukkig maar, want ik hecht daar veel waarde aan – “een slimme meid…”, je kent het wel.

DSC_3453

Naar India!

Mijn vriend begon op 1 januari en ik bleef met de au-pair en onze 14 maanden oude dochter in Nederland om alles af te ronden (huis, telefoonverbindingen, verhuizers, uitschrijven uit Nederland, verkopen van de auto, noem het maar op) en wij landden op 10 februari in Delhi. Ik zie ons nog staan: in Nederland vroor het behoorlijk, maar de nachttemperatuur in Delhi was 18 graden –stonden we daar met mutsen en jassen en lagen en lagen kleren (alles wat je aan hebt, hoefde namelijk niet in de koffer) ons kapot te zweten in een eindeloos lange immigratie-rij.

DSC_6519

‘Fluitend van start’

Mensen vragen me of ik geen last had van een cultuurshock, omdat India zo intens anders is: het is er bijvoorbeeld heel druk, in de steden ligt veel afval op straat, koeien lopen los… Maar ik had in 2002 al eens een dikke maand met mijn rugzak door India getrokken en we hadden een week fact-finding in Delhi gedaan, dus we hadden nergens last van. Ik was razend enthousiast en had zin in het avontuur. Maar toch liep ik wel degelijk tegen een aantal cultuurverschillen aan. Zo houd ik bijvoorbeeld van zingen en fluiten. Maar in India is het normaal om bedienden in je huis te hebben. Zingen in je eigen huis, als er personeel rondloopt, voelt toch een beetje maf en fluiten is absolutely NOT DONE in de Indiase cultuur. En al helemaal niet voor vrouwen! Daar moest ik ook vaak op letten als ik op straat liep.

DSC_6340

Heerlijke curries van de kokkin

Bedienden hebben in huis (“servants”) is een verkapte manier van liefdadigheid. Een vast inkomen, een wc, handzeep, koelte – er zijn vele redenen waarom iemand graag in je huis werkt. Wij betaalden buiten een vast salaris ook het schoolgeld van de kinderen van onze poets, kokkin en chauffeur. Wel rechtstreeks aan de school, om te voorkomen dat het geld ergens anders voor gebruikt zou kunnen worden.

Onze kokkin deed ook de boodschappen, zij was veel beter in onderhandelen, en buiten dat zijn supermarkten zoals we ze in Nederland kennen niet de juiste plek voor groenten en fruit. De markten waar die verkocht worden, zijn weer niet de juiste plek voor blanke vrouwen. Wasmiddelen, zeep, etc kocht ik dan weer wel zelf. Onze kokkin (op de foto boven, ze was ook ons kindermeisje, of ayah) kon heerlijk koken, zowel Europees (ze was met een eerdere werkgever zelfs zes maanden in Zweden geweest) als Indiaas. Haar curries en naan-brood mis ik nog steeds!

dieuwke - curry

Zwanger zijn in India

En toen kondigde nummer twee zich aan… Binnen twee weken na aankomst, bleek ik zwanger van de tweede, dat was wel spannend. Stiekem dacht ik wel “ach, ik heb het al eerder gedaan”, maar met name sociaal ging er veel mis. Op kantoor snapten mensen echt niet dat ik al zo snel weer zwanger was, in India bepalen de grootouders nog vaak wanneer het tijd is voor kleinkinderen (want die voeden ze grotendeels op) en omdat met gearrangeerde huwelijken de leeftijd laag ligt waarop stellen hun eerste kind krijgen, zit er meestal 5 tot 7 jaar tussen voor een tweede kind wordt geboren, en dan nog eens 5 jaar voor een eventuele derde.

Geen rauw vlees? Gewoon géén vlees

Ook eten bracht veel verwarring: wat mag je wel en niet eten in India als je zwanger bent? In Nederland zeggen ze: geen rauw vlees, geen zachte eieren, geen alcohol. In India werd ik na die uitspraak ineens dagen genegeerd. Het duurde me even voor ik begreep dat ze me als een monster zagen: het overgrote merendeel is vegetarisch, rund eten ze sowieso niet, en hoezo “rauw vlees”? Ze zagen me waarschijnlijk als een tijger aan een bot kluiven. Hetzelfde gold voor eieren, er zijn Hindu’s die geen eieren eten – omdat er een God is die op een kip rijdt (jawel) – laat staan rauwe eieren. En alcohol? Noch Hindu, noch Moslim drinkt.

DSC_5893

Zitten en geklaarde boter eten

Indiërs blijven vanaf ongeveer 20 weken zwangerschap thuis. Ze zitten, ze eten geklaarde boter (…brrrr…) en worden uiteraard heel dik. Zo herken je ook makkelijk welke vrouwen er wel getrouwd zijn (de rode bindi) maar geen kinderen hebben: die zijn nog slank.

Een bindi is overigens de bekende stip tussen de wenkbrauwen bij vrouwen en oorspronkelijk had de kleur een betekenis. Rood wordt enkel gedragen door getrouwde dames. Inmiddels zijn bindi’s ook als fashion-statement aan het opkomen: kleurend bij je outfit. Rood is echter nog steeds meest gedragen, en wordt niet als mode-item gezien.

Over bevallen in India

Ik zou gaan bevallen met een keizersnee. Ook die had nogal wat voeten in de aarde – mannen zijn van oudsher niet gewenst tijdens een bevalling of keizersnee. Sterker nog, een van de culturele tradities is dat de vader zijn kind niet rechtstreeks mag zien in de eerste maand na de geboorte – alleen via een spiegel! Dankzij een gynaecologe die ook in Engeland had gewerkt, kon mijn vriend er toch bij zijn. Ook wilden wij niet dat ons dochtertje direct geschoren werd (zoals normaal is) of gewassen.

Liegen voor een paspoort

Toen we een paspoort voor haar gingen aanvragen hebben we moeten liegen en omkopen. Illegale kinderen (zo beschouwen Indiërs kinderen van wie de ouders niet getrouwd zijn) kunnen namelijk geen paspoort aanvragen. Ze zijn immers illegaal! Iedereen om ons heen ging er vanuit dat we getrouwd waren, en we wisten wel beter dan te zeggen dat het niet zo was.

dieuwke - ayah met Bindi

Beschuit met muisjes

De kraamvisite van de collega’s van mijn man, was ook grappig. Wij hadden beschuit met muisjes, wat ze niet heel lekker vonden. Ook andere gewoontes van ons vonden ze maar vreemd. Na een avond dralen en gekke blikken, werd er iemand naar voren geschoven die schoorvoetend en vol ongeloof vroeg of ons dochtertje echt een eigen kamer en een eigen bed had? Dit heeft niets met armoede te maken, maar Indiase kinderen slapen tot ze vijf zijn of soms wel langer nog, bij papa en mama in bed.

Over wonen in India

Delhi is gebouwd op een breuklijn, aardbevingen komen er dus vaak voor. Tot het jaar dat wij vertrokken mochten huizen niet hoger zijn dan twee verdiepingen, tevens mocht een perceel niet volledig bebouwd zijn. Delhi is dus een ruime stad, met veel laagbouw en groen. Wij woonden in een gewone woonwijk, tussen Indiërs (zij het rijke Indiërs) op de 2e verdieping van een huis, met gebruik van dakterras.

DSC04603

Contant je schoolgeld betalen

Onze oudste dochter ging vanaf 16 maanden naar een lokale “play school”, Little Pearls (hierboven), een soort peuterspeelzaal, Hier stroomde ze op haar tweede verjaardag ook door naar de normale school, die in India dus veel eerder begint. Vanwege het internationale karakter van de lokale school, en vanwege het feit dat de school slechts tot vier jaar accommodeerde, was er geen uniform. Dat dragen ze op andere scholen wel. We betaalden contant, elke maand een stapel bankbiljetten, 5600 rupee, dat werd opgeschreven in een groot kasboek. :-)

Stapels merkkleding op de markt

Dure merkkleren die in India gemaakt worden vind je in grote stapels samen met rotzooi kleren (die ook in India gemaakt worden) op de markt. Dat klinkt beter dan het is. Maar als je de ratten, de hitte en de geuren kan weerstaan, en van grabbelen houdt, kun je voor een euro of maximaal twee euro Gap jurkjes, of Lief! T-shirtjes kopen op Sarojini market.

dieuwke - merkkleren en nepkleren op Sarojini market

Terug naar België

De terugkeer naar Europa was wennen. We vinden mensen hier weinig flexibel, in India heeft iedereen overal een oplossing voor. Ik ook op den duur, dat leer je aan. In België stoor ik me eraan dat mensen zo zeuren, terwijl het schrikbarend goed geregeld is; dat ze zo dwarsliggen, alsof men niet wil dat iets lukt. België (en ook Nederland, sorry) is zo saai! Geen olifanten in het verkeer, geen aardbevingen, overstromingen, bomaanslagen, onverwachte vuurwerkfeesten, geen aapjes, slangenbezweerders of mango-verkopers. De frisse lucht daarentegen, het groen, altijd water uit de kraan hebben, dat is heerlijk.

Wat de toekomst brengt? Wie zal het zeggen. We weten dat we nog tot de zomer in België wonen, maar wat en waar er daarna gebeurt, weten we nog niet.

Dank je wel, Dieuwke!

Als je meer van haar wilt lezen; Dieuwke heeft een serie columns op Intermediair. De andere avonturen van Nederlandse moeders in het buitenland, vind je via later via deze tag. Voor nu staat daar alleen nog het verhaal van vorige week, over Sandra, die kasteelvrouwe is op een echt Beiers slot: over lastige vriendschappen, borstvoeden in het openbaar en roddelen! Iedere week komt er een interview bij met een andere Nederlandse moeder. (Ontvang de emailnieuwsbrief of volg More Please via Bloglovin ♥ om niets te missen.)

{Credits: foto’s van Dieuwke}

4 comments on “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in… India

  1. Von Ausems

    Geef mij maar mijn vertrouwde Nederlandse…..sorry India! xxx

  2. Liet

    Het is echt waar,een moment voor jezelf om jouw schrifsels te lezen,zittend op de bank bij het stoofje,nee geen thee die vind ik alleen s’morgens lekker,Bravaaaaa zowel voor dit vreslijk interessante idee over Nederlandse moeders in het buitenland als jouw persoonlijke bijdrage!

    1. Noraly Post author

      Fijn, dank je wel! Vind het een superinteressante serie om te maken!

Leave a reply

required

CommentLuv badge