Bianca - Doha

Bianca - Corniche 1

Bianca - familie

In het derde interview in de serie “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in…” vertelt Bianca haar verhaal over Nederlands moederschap in Qatar. Medemoeders op de meest geweldige plekken (New York! Zweden! India!) vertellen in deze serie openhartig over hun belevenissen en hoe anders het soms is om zwanger te zijn in het buitenland, laat staan te bevallen of er je kinderen op te voeden. Iedere week post ik een van hun verhalen. Vandaag lees je de belevenissen van Bianca:

‘Gaan we Beau op de crèche opgeven voor Arabische taalles alleen, of Arabische taal en Koran?’ Op de crèche is Engels de voertaal, maar Beau leert spelenderwijs ook een beetje Arabisch. Met zijn Vlaamse vriendje spreekt hij een combinatie van Nederlands, Engels, en een zelfverzonnen taaltje. Dat laatste taaltje spreekt hij ook met zijn Amerikaanse en Qatarse vriendje. Zodra we samen in de auto zitten, spreekt Beau weer volledig Nederlands. Welke taal Kai en Zoë spreken, weten we nog niet.

Bianca - compilatie met Beau

Wie ben je?

Ik ben Bianca Kindler, getrouwd met Max en moeder van Beau (3 jaar), Kai en Zoë (1 jaar – tweeling!). Max en ik zijn zeven jaar geleden verhuisd vanuit Den Haag naar Doha in Qatar – in het Midden Oosten. We kwamen in Doha aan als pasgetrouwd stel – we zijn een week na onze bruiloft hiernaartoe verhuisd – en inmiddels zijn we dus ouders van drie jonge kinderen.
Ik werk fulltime als manager van de studentenadministratie bij een Amerikaanse universiteit. Max werkt in olie en gas. Hij werd ruim zeven jaar geleden gebeld door een headhuntersbedrijf, met de vraag of hij in Qatar wilde solliciteren. We moesten eerst even op de kaart kijken waar Qatar precies lag, en ik had zo mijn twijfels over verhuizen naar het Midden Oosten… Ik gaf mijn baan bij een Amsterdamse uitgeverij op en volgde Max.

Bianca - woestijn uitkijk

Bianca - met kids

Leven in een heel ander land

Ons leven is nogal anders nu dan toen we nog in Nederland woonden, natuurlijk ook omdat we toen nog geen kinderen hadden! Vroeger fietste ik naar het het station, pakte de trein naar Amsterdam, en kwam pas tegen achten weer thuis. Veel forenzen, werken, en ’s avonds vaak nog dingen doen met vrienden. Nu worden we dagelijks rond halfzes uit bed gesleurd door de kids, dan volgt er een wervelwind van iedereen klaarmaken voor crèche en werk, en vervolgens de auto in.

Bianca - Corniche 2

Bianca - Woestijn offroading

Qatar is een ontzettend internationale omgeving. Slechts 20% van de totale bevolking heeft een Qatars paspoort. De overige 80% bestaat uit expats, uit allerlei landen, die hier voor kortere of langere duur verblijven. Het is dus moeilijk om algemene dingen te zeggen over ‘de mensen hier’, omdat we allemaal zo anders zijn.
Onze vriendengroep bestaat voornamelijk uit Britten, Nederlanders, en andere westerse nationaliteiten. Mensen met vergelijkbare achtergronden trekken toch naar elkaar toe. Elke nationaliteit heeft een eigen club, maar daar hoef je zeker niet aan mee te doen als je je niet wilt beperken tot je eigen kliekje. Wij hebben ons er altijd tegen verzet, maar nu we kinderen hebben lijkt dat toch een beetje te veranderen. Zo hebben we ons dit jaar voor het eerst aangemeld voor het jaarlijkse Sinterklaasfestijn op de Nederlandstalige club.

Bianca - zwanger wandelen

Bianca - zwanger van twins

Locals kiezen vaak voor een keizersnede

Tijdens de zwangerschap ga je regelmatig naar het ziekenhuis of kliniek, en zie je een dokter. Het begrip verloskundige zoals we dat in Nederland kennen, is hier niet zo gewoon. Thuisbevallen is geen optie – het ‘mag’ niet, tenzij het natuurlijk spontaan gebeurt! Alledrie onze kinderen zijn hier geboren, en als ik mijn ervaringen vergelijk met die van vriendinnen in Nederland, zou ik zeggen dat de aanpak hier veel ‘medischer’ is: je gaat vaker voor controle, doet meer testen – urinetest, bloedtest, de test voor zwangerschapsdiabetes zijn hier standaard, niet optioneel. Bevallen met pijnbestrijding zoals een ruggenprik is heel normaal. De locals schijnen vaak voor een keizersnede te kiezen, en kiezen ook vaak voor flesvoeding in plaats van borstvoeding.

Bianca - tweeling pasgeboren

Qatar heeft een nanny-cultuur: kinderen worden voor een groot deel door de nanny grootgebracht. Het stereotiep is: pasgeboren baby wordt na de medische checks meteen gewassen, aangekleed, en krijgt een flesje van de zuster, om vervolgens even aan papa en mama getoond te worden en dan kan de nanny aan de slag, zodat mama kan uitrusten. Dit is natuurlijk wat kort door de bocht, en veel moderne Qatarse moeders kiezen er wel voor om borstvoeding te geven en zijn heel erg betrokken, maar het is zeker een andere benadering dan die wij in Nederland gewend zijn. Wij waren er heel erg op gebrand dat ik onze baby’s meteen op de borst wilde krijgen en we moesten dat wel steeds heel duidelijk maken.

Bianca - Zoe and Kai

Er was overigens wel een uitstekende borstvoedingsconsulente aanwezig en het ziekenhuispersoneel was superlief en behulpzaam. Alleen vonden ze het wel vreemd dat Max overal bij wilde zijn, ook luiers verschoonde, en dat we de pasgeboren baby’s bij ons op de kamer wilden hebben. “Ze mogen ook de de hele nacht in de nursery hoor, dan kunnen jullie lekker de hele nacht slapen!” Al onze kinderen zijn uiteindelijk via een keizersnede geboren, Beau onverwacht en Kai en Zoë gepland, dus ik moest beide keren een paar dagen in het ziekenhuis blijven. Dat doen ze hier bij een natuurlijke bevalling trouwens ook. Dan is het een dag of twee, na een keizersnede een dag of vier.

Bianca - met Zoe

Een werkster, nanny, chauffeur en kok

Beau, Kai en Zoë gaan alledrie naar de crèche. Beau gaat elke dag, Kai en Zoë gaan drie dagen per week. We hebben ook een lieve nanny, Malou. Malou past op de kinderen als ze niet op de crèche zijn, ze houdt het huis schoon, en kookt een paar keer per week. Met andere woorden, Malou maakt ons leven een stuk gemakkelijker! Het leven in Qatar is luxer dan thuis: het is hier heel gebruikelijk om een werkster of een nanny te hebben. De locals, en sommige expats, hebben vaak ook een chauffeur, en zelfs ook nog een kok.

Bianca - creche Kai Zoe

SONY DSC

Bianca - Creche Beau feest

Wonen in een compound

Wij wonen op een compound. Dat klinkt nogal militair, maar een compound is eigenlijk gewoon een buurt met een hek eromheen. Binnen de compound hebben we speeltuintjes, zwembaden, sportclubs, een restaurant en een clubhuis waar soms dingen georganiseerd worden en dat je kunt huren voor feestjes. Buiten de compound doe je alles met de auto, want op lopen en fietsen is Doha helaas niet ingericht. Er zijn wel leuke parken en boulevards om te wandelen en te picknicken, maar je moet dus wel eerst de auto in om er te komen.

SONY DSC

Bianca - compound pool

Bianca - compound down our street

Je ‘bescheiden’ kleden

Wat natuurlijk het meeste opvalt hier is hoe anders de mensen gekleed gaan. In het algemeen dragen de Qatarse vrouwen in het openbaar abaya’s – lange zwarte gewaden, meestal in combinatie met een zwarte hoofddoek. De oudere generatie vrouwen bedekt vaak ook het gezicht, al zie je dat steeds minder. De mannen gaan gekleed in lange witte gewaden, gecombineerd met een witte of rood-wit geblokte hoofddoek. Van andere nationaliteiten wordt verwacht dat we ons ‘bescheiden’ kleden, daaronder verstaat men dat we niet met blote schouders lopen, en rokken of broeken tot (net over) de knie dragen. Dat geldt overigens voor zowel mannen als vrouwen: het wordt ook van mannen niet gewaardeerd als ze in een hemdje en superkorte shorts rondlopen! Deze regels gelden als je je op straat en op werk vertoont, niet als je op de compound bent of op het strand ligt..

Bianca - Abaya full

Men is hier in het algemeen heel lief voor kinderen. Als we ergens komen met onze kinderschare worden we doorgaans met glimlachen begroet, en de kinderen krijgen veel aandacht. Toen ik zwanger was had ik ook veel aanspraak en een enkele keer kreeg ik spontaan een hand op mijn buik, wat ik dan weer minder prettig vond!

SONY DSC

SONY DSC

Wild kamperen

In onze vrije tijd gaan we graag met de kinderen op pad, en één avond per week gaan we er even met ons tweeën tussenuit. Een leuk uitje is de souq: de traditionele Arabische markt, met restaurantjes met heerlijk betaalbaar eten – het liefst bestellen we een tafel vol verschillende mezze – en natuurlijk een waterpijpje erbij voor de rokers! Naar het strand gaan is hier ook leuk. Je hebt twee opties: de chique optie is om naar een hotelstrand te gaan, waarvoor je entree betaalt en dan de hele dag in een bedje ligt en bediend wordt. Dit doen wij nooit, want we hebben het veel te druk om te liggen met drie kleintjes! De andere optie is om met een groepje vrienden af te spreken, de stad uit te rijden en na een stukje off-roaden de auto’s langs het strand te parkeren en zelf je eigen plekkie te bezetten. De woestijn loopt over in de zee, dus er is strand genoeg hier! Dan blijven we tot het donker wordt, of we zetten een tent op, barbecueën op het strand en blijven slapen. ‘Wild kamperen’ is geen probleem.

bianca - off roaden woestijn

Bianca - strand

Bianca - strand zandsnoetje

In de zomer is het hier minder fijn, dan kan het rond de 50 graden worden en is het buiten niet vol te houden. Dan duikt iedereen die niet op vakantie is de shopping mall in, en verblijven we een paar maanden binnen in de geairconditionde ruimten van huis, kantoor, en mall. Wij proberen altijd onze vakantiedagen op te sparen tot de zomer om dat te ontvluchten. Het is in die periode heel stil in Doha, omdat iedereen er zoveel mogelijk vandoor gaat.

bianca - kamelen woestijn

Veel meer feestdagen

Een van de leuke dingen aan wonen in zo’n internationale omgeving, is dat er zoveel meer feestdagen zijn! Aan het eind van de Ramadan is er de Eid (suikerfeest), in oktober hebben we Halloween gehad, en het is alweer net Sinterklaas geweest! Dan hebben we in december ook nog Qatar National Day en kerst…

Bianca - met vriendinnen in de souk

Bianca - mall in venetiaanse stijl

Werkende moeder

De meeste van mijn vriendinnen zijn moeder, en de meeste daarvan werken niet. Ik denk dat dat twee redenen heeft. Expats verdienen in het algemeen een goed salaris waardoor het financieel niet noodzakelijk is dat vader en moeder allebei werken. Veel van mijn vriendinnen vinden het fijn dat ze volledig thuisblijfmoeder kunnen zijn zonder financiële zorgen. Anderen willen best wel werken, maar niet fulltime. En dat is reden twee: er zijn hier nauwelijks mogelijkheden om parttime te werken. Het is dus alles of niets. Dat vind ik weleens moeilijk. Ik werkte hier al toen ik zwanger werd, en het past bij mij om een werkende moeder te zijn, maar ik zou soms best wat minder willen werken. Gelukkig heb ik een fijne werkgever die best flexibel is, maar dat is zeker niet standaard hier.

Bianca - Werkende Moeder

Bianca - en twins

Toekomst

Ons plan is om hier nog een jaar of twee te blijven en dan een sabbatical te nemen om lekker veel tijd met elkaar en de kinderen te hebben. We willen dat doen op een zeilboot. In de Middellandse Zee. Wordt vervolgd?

Bianca - alle kids

Bianca - Zeilvakantie voor de kids er waren

Bianca en Max - op boot

Bedankt voor je mooie verhaal, Bianca!

Wat gaaf om gewoon de woestijn in te rijden voor een privé strandje! Hoe anders kan het moederschap zijn buiten de Nederlandse grenzen, nietwaar? Als je meer wilt lezen over wonen in het heerlijke Zweden of juist hoe het is om in New York moeder te zijn, hou deze tag over Nederlandse moeders in het buitenland dan de komende tijd in de gaten. (Of ontvang de emailnieuwsbrief of volg More Please via Bloglovin ♥ om niets te hoeven missen.)

PS De verhalen van Sandra, die kasteelvrouwe is op een echt Beiers slot: over lastige vriendschappen, borstvoeden in het openbaar en roddelen! En Dieuwke, die in het geurige en kleurige India moest liegen om een paspoort voor haar pasgeboren dochtertje te krijgen.

{Credits: foto’s met toestemming van Bianca}

9 comments on “Alles over hoe je overleeft als Nederlandse moeder in… Qatar

  1. Francesca

    Wauw… wat een gaaf verhaal zeg. En die foto’s… Wat een andere wereld in vergelijking met het kneuterige Nederland. Wat een stoere stap!

    Ik hou deze rubriek in de gaten. Heel erg leuk om te lezen!

  2. Liet

    Enig verhaal!! Waarom gaan jullie ook niet naar Qatar, lekker een bambù, l’ok etc. De schoondochter Van een vriendin Van mij woont ook in Qatar, Nooor weet je nog die knappe jongen in Formigine, nou hij en zijn vrouw( Duitse) zij is violiniste in Het orchest van de sjeik maar haar bevallingen heeft ze in Duitsland gedaan en de tweede komt ze naar Italie! Leuk leukkkkk leuk meis!!

  3. Liet

    Nou zeg, nanny en kok moest Het wezen! Maar was in ziekenhuis voor controle!!

    1. Noraly Post author

      Het klinkt inderdaad heel aantrekkelijk! Wat grappig dat zij ook in Qatar wonen. (En wat fijn dat ze terug komen :)

    2. Mona Pieters

      Hallo Bianca, Ik ben voor de herfstvakantie aan het kijken voor een vakantie met mijn dochter naar Dubai. Maar daar zijn we al 2x geweest. Dubai is geweldig en als vrouw met kind is het zeer veilig. Nu zag ik Qatar voorbijkomen en dat lijkt me ook wel wat. Maar kan je me vertellen hoe het in Qatar is voor ons. Dus kunnen we in bikini bij het zwembad en op het strand en kunnen we korte broeken/shirts met korte mouwen etc. En hoe zijn de taxis voor ons, alleen reizen in een taxi kan dat. Het ziet er wel prachtig uit en de hotels zien er ook prachtig uit. Kan je me hierin adviseren aub. Ik hoor graag van je.

  4. Liet

    weer eens overgelezen en toch weer leuk en nieuw!!

  5. Ina winters

    Hallo!
    Ik heb een vraagje mijn zoon woont met zijn Zweedse vrouw in Doha, en zwanger. Ik wil graag weten kun je als man bij de bevalling aanwezig zijn en in welk ziekenhuis?
    Bezorgde moeder

    1. Bianca

      Ja hoor dat moet in principe kunnen. Maar je zoon en schoondochter moeten dat vantevoren wel duidelijk aangeven aan haar dokter omdat het niet standaard is voor iedere cultuur daar. Bovendien: zodra een bevalling complicaties krijgt, of eindigt in een keizersnede, dan zal hij de kamer moeten verlaten. Ik beviel in Al Ahli ziekenhuis en Max was er de hele tijd bij – totdat ik een urgente keizersnede moest en ik daarvoor naar de operatiezaal ging. Ik ben geen dokter natuurlijk, en dit advies is puur gebaseerd op mijn eigen ervaringen!

Leave a reply

required

CommentLuv badge