verhuizing en laatste dag creche

Afgelopen week was mijn eerste echte week verlof (hoera!) en hij zat van voor tot achteren volgepland. Bijna eindigde hij met een nieuwe kleine King… Als je het leuk vindt, neem ik je mee in mijn verlofdagboek en dan weet je meteen waarom ik twee dagen verstek heb laten gaan op de blog. :)

De eerste drie dagen van de week, waren de laatste drie dagen van onze kleintjes op de crèche. Tijd voor een afscheidsfeestje dus! Lelie mocht een prinsen-en-prinsessenfeestje houden. Voor haar vind ik het extra sneu dat ze straks de crèche moet missen; Aidan zou toch al vanaf januari naar school gaan. Maar zij zal pas vanaf 2 jaar naar een peuterspeelzaal gaan, en moet het dus nu even een half jaar zonder vriendjes en vriendinnetjes stellen. Gelukkig stond onze dame afgelopen week volop in de belangstelling en als een echte diva heeft ze ervan genoten!

201412 Lelie laatste dag creche

Ook Aidan vierde een afscheidsfeestje. Hij deelde piraten-ooglapjes uit en ging daarna aan de slag met Amerikaanse pannenkoekjes, allerlei soorten fruit (en het kleine beetje snoep dat door de juffies werd toegestaan) om mooie piratengezichtjes te maken. Het was een groot succes. Hij zal zijn beste vriendje en buurjongetje Cian (hieronder) ook moeten missen vanaf nu, maar gelukkig gaan we straks dichtbij genoeg wonen dat ze elkaar dan weer vaak kunnen opzoeken.

201412 Aidan traktatie

201412 Aidan laatste dag creche

Voor de geweldige juffies van de crèche kochten we nog een mooie kaart, veel chocola en een boek om voor te lezen, Aadje Piraatje viert feest.

En op woensdagavond werden Aidan en Lelie opgehaald door mijn ouders; wij zouden vrijdag volgen. In de tijd tussen de oplevering van ons huis en de sleutel van het nieuwe huis, logeren we namelijk bij hun.

uitdelen laatste dag creche

“Goh, wat hebben we weinig spullen om in te pakken”, dacht niemand die verhuisde, ooit.

Vanaf het weekend waren we al druk bezig geweest met inpakken. Maar we bleven bezig. De dertig dozen die we van de verhuizer kregen waren al snel vol, dus steeds reden we op en neer naar de Gamma om toch nog wat extra dozen en vooruit nog wat extra bubbeltjesplastic te halen.

201412 36 weken zwanger

verhuizing koffer

Donderdagavond, toen we voor de zoveelste keer dachten dat we nu toch echt op 99% zaten, en we voor de laatste keer naar de Gamma reden ’s avonds, sloeg Brian ineens af richting The Harbour Club in Den Haag. Heerlijk, we hebben genoten! Wat een rustmomentje in een hectische week. Vandaar ook geen blog die avond, het was wel even mooi zo geweest. :)

uit eten harbour club

Op vrijdag kwamen de verhuizers en zijn alle spullen die niet met mijn ouders mee waren in de vrachtwagen geladen. Uiteindelijk bleef er nog een heeeeleboel over dat mee moest in onze auto’s; het paste maar net!

verhuizing vrachtwagen

Na afscheid van een leeg, schoon huisje en van alle lieve buren vertrokken we ’s avonds richting Brabant.

verhuizing alles leeg

Al vanaf de eerste tien minuten dat ik aan het rijden was, voelde ik lichte weeën op komen zetten… Nou hoefde dat nog helemaal niets te betekenen; tenslotte zou ik maandag pas 37 weken zwanger zijn. Het konden ook oefenweeën zijn, of gewoon harde buiken van de inspanning.

Maar ze bleven wel komen en het leek verdacht veel op hoe mijn bevallingen bij Aidan en Lelie begonnen. Vlakbij Tilburg belde ik Brian om te vertellen wat er aan de hand was (we reden in twee auto’s) en die schrok zich uiteraard een hoedje. Na overleg met de verloskundige zijn we bij het ziekenhuis gestopt.

Aan de monitor namen de weeën in eerste instantie toe. Wellicht ging de kleine King al dit weekend komen!

201412 in het ziekenhuis

Gelukkig, na een uur of 4 aan de monitor, stabiliseerde het wat. Ik moest de nacht blijven, voor het geval ik toch nog zou bevallen, maar toen ik eindelijk, eindelijk om 2:00 uur mocht gaan slapen (ik was kapot!) heb ik welgeteld nog één wee gevoeld, voordat ik als een blok in slaap viel.

Niks aan de hand dus! Ik ben nu thuis bij mijn ouders en we worden heerlijk in de watten gelegd. We zullen hier blijven tot we half januari de sleutel krijgen van het nieuwe huis en we (nou ja, Brian en de aannemer) klaar zijn met klussen.

Dat was het! Bedankt voor het meelezen met deze persoonlijke update. (Instagram-vriendinnen hebben wellicht al het een en ander voorbij zien komen.) Vanaf nu pak ik het gewone blogritme weer op. Dus het volgende interview in de serie “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in…” volgt snel.

Veel liefs!
Noraly

6 comments on “Over een verhuizing die bijna eindigde met een baby

  1. Daan

    Niet te geloven…..wat heb jij een energie !!
    Wat knap van je om dan ook nog leuke traktaties en verwennerijen voor de kindjes te maken ! Duizendpoot !!
    Kleintje King zal een geweldige pappie en mammie krijgen !
    Liefs Daan

  2. Anneke

    Wat een leuke traktaties heb je gemaakt.
    Laat je maar lekker verwennen door je ouders en je mannetje.

  3. Amber

    hi Noraly, dank voor je persoonlijker note op het afscheidskadootje van Aurelia aan Katia….vond het al jammer als ik je niet meer zou spreken! Gave site met mooie blogs! Wat een verhaal….hopelijk snel iets rustiger zodat je baby nog even blijft zitten ;-) Liefs aan Aiden en Aurelia en succes met het verhuizen en tijdelijk verblijf bij je ouders! Liefs Amber (mama van Tom & Katia)

    1. Noraly Post author

      Dank je wel! Heel veel liefs ook aan Katia en Tom. We zullen jullie missen!

  4. Noraly Post author

    Lief, dank allemaal! De traktaties vielen mee hoor; ze hadden een hoog DIY gehalte. :)

  5. Liet

    Ohhh Noor!!! vind het altijd fijn om te lezen wat er zoal speelt <3 dan denk ik "wat een energie" maar direkt erachteraan oja deden wij ook(Von en ik op die leeftijd) hahahahaa,Bravaaaaa poppie

Leave a reply

required

CommentLuv badge