Quinten - Big Ben

Quinten - Londen Underground met Mick

Quinten - Birthday fun

Vandaag in het nieuwe interview van de serie “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in…” vertelt een Nederlandse moeder haar verhaal over Londen! In deze serie vertellen medemoeders op de meest geweldige plekken (New York! Zweden! Qatar!) openhartig over hun belevenissen en hoe anders het soms is om zwanger te zijn in het buitenland, laat staan er te bevallen of er je kinderen op te voeden. Iedere week post ik een van hun verhalen en vandaag lees je de belevenissen van Quinten:

Wat doe je in Londen?

Ik ben in december 2009 naar Engeland verhuisd voor mijn werk bij TNT Post, om er de internationale divisie op te zeten. Destijds zou ik gaan voor “een half jaar of misschien wel een jaar” maar na een paar maanden werd al wel duidelijk dat het meerdere jaren zouden gaan worden. Mijn vriend Marc is mij daarom al vrij snel gevolgd. Inmiddels wonen we er alweer 5 jaar! We hebben het enorm naar ons zin, wonen in een heel fijn appartement in een mooie wijk in Londen en hebben een flinke vriendenkring opgebouwd met Nederlanders en ook steeds meer Engelsen. Vorig jaar oktober zijn we getrouwd in de schitterende Engelse Cotswolds en afgelopen september hebben we een enorm lief mannetje op de wereld gezet: Mick.

Quinten - Mick in babyweegschaal

Over Engelse fashion: ‘Both ends out’ en altijd zonder jas

Engelse dames besteden naar mijn idee meer tijd en geld aan verzorging. Dat betekent overigens niet dat ze er beter uit zien hoor, vooral niet als je houdt van ‘natuurlijk’. Als je op vrijdag- of zaterdagavond door het centrum van Londen loopt kijk je je ogen uit – hele korte rokjes en diepe decolletés (“both ends out” noemt een vriendinnetje van mij dat). En aan jassen doet men sowieso niet, ook niet als het vriest. Alleen maar lastig! Die raak je gegarandeerd kwijt omdat je zo dronken wordt dat je van voor niet meer weet dat je van achter leeft. Dronken worden is in Engeland een doel op zich. Iets waar ik nooit aan zal kunnen wennen; of je nu met je beste maat, je hockeyteam of met je baas op stap gaat – het is helemaal oké om stomdronken te worden en de meest gênante acties uit te halen. Op je werk doe je de volgende ochtend gewoon of er niets gebeurd is – problem solved!

Quinten - Hockey gala

Wonen in Londen

Quinten - onze straat

Quinten - living

Quinten - living details

Het leven in Londen is erg prijzig. Om te beginnen bij de huur: Voor een simpel appartement met twee slaapkamers in een beetje redelijke buurt betaal je al gauw rond de 2500 euro per maand. Dan heb je nog geen tuin of balkon dus als je een gezin wilt starten met meer dan één kind, dan zul je een hoop meer moeten uitgeven als je in Londen wil blijven. Wij hebben het geluk om terecht te zijn gekomen in een mooi drie kamer appartement. Ons huis is typisch Engels, met vloerbedekking, maar niet in de badkamer hoor. ;-) Het ligt in de wijk Maida Vale, ook wel Nappy Vally genoemd – je struikelt hier over de kinderwagens. Het is een hele statige, groene en rustige buurt maar als we willen zijn we binnen 15 minuten op Oxford Circus. Thuiskomen uit het drukke centrum geeft heel veel rust, ik vind het heerlijk hier met alle parkjes en cafeetjes.

Quinten - papa mama kinderwagen

Quinten - met Mick in de kroeg

Straks verhuizen voor een goede school voor Mick

Ook al weten we nog niet zeker of we nog in Engeland wonen over 4 jaar – we moeten ons nu ook al bezig houden met scholen voor Mick. In de UK heb je ‘private schools’ en ‘state schools’. Voor de private school in onze buurt betaal je zo’n 15.000 pond (ja inderdaad, bijna 20.000 euro!) per kind per jaar. En dan hebben we het nog steeds alleen maar over de lagere school. Voor ons zijn de private schools daarom afgeschreven maar je kunt je afvragen of je überhaupt wil dat je kind naar een school gaat met alleen maar kinderen van mensen die zich dat wel kunnen veroorloven! Vervolgens is het niveauverschil tussen openbare scholen hier erg groot en moet je voor de goede, katholieke scholen iedere zondag naar de kerk. In onze wijk blijft er niet veel over en we zullen dus ruim voordat Mick de schoolgaande leeftijd bereikt moeten verhuizen naar een wijk met een goede openbare school.

Quinten - Huwelijks locatie

Quinten - Huwelijk doorkijkje

Het idyllische platteland

Londen is in vele opzichten een geweldige stad. Er zijn heel veel leuke restaurants, café’s en clubs. Winkelen is natuurlijk een droom in Londen en het stikt er van de theaters en gratis musea. Door al dat vertier zou je haast vergeten dat Engeland ook nog een ongelooflijk mooi land is. We hebben vele weekendjes op het idyllische platteland doorgebracht of in andere gave steden zoals Oxford, Bath en Cambridge. Op een gegeven moment kwamen we in The Cotswolds terecht en we waren op slag verliefd op dit schitterende stukje Zuid-West Engeland met de rustieke “Postman Pete” dorpjes. We vonden het zo mooi dat we hier vorig jaar zijn getrouwd in het bijzijn van 120 gasten waarvan er 70 uit Nederland waren gekomen. Het was het mooiste weekend van ons leven!

Quinten - 12 weken scan

Quinten - Zwanger uitzicht kanaal

Je mag hier geen garnalen als je zwanger bent

Al vrij snel na ons huwelijk werd ik zwanger en merkte ik goed dat bepaalde dingen hier wel iets anders gaan dan thuis. Garnalen zijn hier bijvoorbeeld echt verboden voor zwangere vrouwen en alcoholvrij bier is veel moeilijker te verkrijgen dan in Nederland. Ook houden de meeste stellen het geslacht van hun ongeboren baby als een verrassing, maar als jij dan vertelt dat je een jongetje krijgt vinden ze het heel normaal om te vragen hoe hij gaat heten. Verder houden de meeste Britten hun kleintje zes maanden op de kamer van de ouders terwijl ik merk dat men in Nederland al veel sneller de wieg naar het eigen kamertje verplaatst.

Quinten - The Lake District

Quinten - Voeden op een bankje

Quinten - met Elke brievenbus

Thuis bevallen vindt men nogal bizar

Dat het in Nederland vrij normaal is om thuis te bevallen vindt men hier nogal bizar. Het kan wel maar wordt een beetje als een hype of iets moderns gezien. Ook het behoorlijk Nederlandse ‘natuurlijk bevallen zonder pijn bestrijding’ lijkt hier op te komen en sinds een jaar of tien bestaan er zogenaamde birth centres – een luxe compromis tussen thuis bevallen en op de normale kraamafdeling.
Ik ben bevallen in het St. Mary’s hospital. Dat is twintig minuten lopen van ons huis en dat heb ik dus ook maar gedaan op de dag dat Mick zich aandiende. Het is het ziekenhuis waar ook Diana en Kate Middleton bevallen zijn. Een klein subtiel verschil tussen hen en mij: Ik ben bevallen op kosten van het Britse NHS – National Health Service – terwijl de koninklijke dames op de ‘private wing’ mochten verblijven. Verschil moet er zijn! ;-)

Quinten - Mick in handdoek

Quinten -  met draagzak

Een jaar verlof, maar niet iedereen krijgt het vergoed

In de UK is het vrij normaal om samen met je partner een tweedaagse cursus te volgen die je voorbereidt op de bevalling en kraamtijd. Omdat je hier niet zoiets als kraamhulp hebt, maar de man wel twee weken verlof krijgt, sta je er veel meer samen voor dan in Nederland. Als Nederlands stel in Londen kan je familie ook niet zomaar even langskomen dus moesten we veel zelf uitzoeken. Dat is ons goed af gegaan!

Als vrouw heb je het recht om maximaal een jaar verlof te nemen. Hoeveel je vergoed krijgt is weer afhankelijk van je werkgever – het minimum is 6 weken salaris à 90% maar er zijn ook (enkele) werkgevers die een heel jaar vergoeden. Er is dan ook ongelooflijk veel te doen voor moeders en hun baby’s. Baby spa, baby yoga, baby massage, baby zwemmen, baby concerten, naar de bios met je baby, baby sensory classes, personal training met je baby – Je kunt het zo gek niet verzinnen of het is er, en ik doe eraan mee! Samen met een hele club vriendinnen die toevallig tegelijkertijd met mij zwanger waren.

Quinten - Buggies in Regent's park

Quinten - Cinema

Quinten - Eerste keer zwemmen met Mick

Mick wordt straks de jongste op de crèche

Parttime werken is wat minder geaccepteerd in de UK dan in Nederland dus vaak gaan kinderen hier gewoon vijf dagen per week naar de crèche. Wij gaan waarschijnlijk kiezen voor vier dagen per week, Marc en ik zullen dan allebei één dag in de twee weken niet werken. Kindjes op Engelse crèches beginnen vaak pas als ze wat ouder zijn, omdat hun moeders een heel jaar verlof nemen. In veel kinderdagverblijven kan je pas terecht als je baby één jaar is of op zijn minst 6 maanden en als je, zoals wij, je kleintje al eerder brengt, is hij waarschijnlijk één van de jongste! Vergoed wordt de opvang hier helaas niet. Een crèche is ongeveer net zo duur als in Nederland, dus wel even slikken. Net zoals in Nederland kun je hier ook kiezen voor een au pair (indien je ‘even een kamertje over hebt’) of een nanny.

Quinten - Mick spelen

Naakt in de sauna: een British worst nightmare

Britten zijn doorgaans veel terughoudender dan Nederlanders. De gemiddelde Engelsman (in alle lagen van de bevolking) is zeer beleefd en wil jou met rust laten en zich al helemaal niet bemoeien met jouw zaken. Alhoewel ze het nooit zullen toegeven (omdat ze zo beleefd zijn) zijn wij in de ogen van Britten vrij direct, lomp, bemoeizuchtig, best wel zelfverzekerd en soms zelfs arrogant.
Ik moet wel lachen om de Engelsen als ze zich afzijdig houden en uit beleefdheid geen vragen stellen en zich niet met je bemoeien, maar als jij dan wel iets zegt of een gesprek begint, ze dan niet meer ophouden met praten. Vooral in taxi’s gebeurt ons dit aan de lopende band en ik vind het heerlijk om de Engelsman aan het praten te krijgen en naar hun komische verhalen (want OMG wat zijn ze grappig!) te luisteren in die schitterende taal.
Ook de Britse preutsheid doet mij regelmatig grinniken. De masseuze, de dokter en de fysiotherapeut geven je een moment alleen terwijl jij je ontdoet van je kledingstukken en toen ik een keer op kantoor vroeg of men hier in de sauna badkleding aan heeft viel er een ijzige stilte en vervolgens een lachsalvo. Naakt zijn in de sauna is voor de gemiddelde Brit hun “worst nightmare”.

Quinten - Trainen triatlon in Hyde park

Hockey is hier veel meer een echte sport

Ik heb altijd gehockeyed in Nederland en kan niet zo heel goed zonder. Gelukkig is hockey hier ook populair dus daar heb ik me met ouderwets enthousiasme in gegooid. Wel grappig is dat hockey hier veel meer een echte sport is dan een sociaal samenzijn zoals in Nederland. Als je hier hockeyt is dat in ieder geval nooit ‘omdat je dat nu eenmaal al vanaf je zevende doet en dat de plek is waar je je vrienden ziet en bier drinkt’ (waar ik overigens niets op tegen heb. ;-)
Verder fietste ik voor mijn zwangerschap veel door het schitterende Engelse landschap en omdat ik hardlopen ook leuk vind ben ik een paar jaar geleden een heuse triatleet geworden. Engeland loopt qua triatlons wat voor op Nederland waar het nu volgens mij ook behoorlijk opkomt.

Quinten - Cornwall

The more, the merrier

Wat ik zo leuk vind aan in het buitenland wonen is de ‘the more the merrier’ mentaliteit die hier heerst. Dit samen met het feit dat er een enorm aantal Nederlanders woont maakt dat we binnen mum van tijd in meerdere leuke vriendengroepen belandden. Wat minder vanzelfsprekend was het om Engelsen te leren kennen maar dankzij werk, onze buren, de hockeyclub en de pre-natale cursus hebben we nu ook een paar leuke Engelse clubjes.

Toen we net verhuisd waren werd ons regelmatig gevraagd “wanneer we terug zouden komen”, na een paar jaar veranderde de vraag in “hoe lang blijven jullie nog” en inmiddels is het meer “komen jullie ooit nog terug”. Ik heb op geen van de vragen ooit een eenduidig antwoord kunnen of durven geven. Het feit dat we getrouwd zijn in Engeland en een kind hier hebben gekregen maakt dat ons verblijf nog wat meer voelt als lange termijn. Nu denk ik dat we weer in Nederland zullen wonen tegen de tijd dat Mick de schoolgaande leeftijd bereikt, of in ieder geval niet veel later. Maar je weet het maar nooit!

Quinten -  met hoed

Dank je wel Quinten!

Wat ontzettend leuk om mee te mogen genieten van je avontuur in de UK  (met een echte London baby! ;)

Als je het interessant vindt kun je in deze serie nog veel meer lezen over Nederlands moederschap in het buitenland; bijvoorbeeld hoe Mariëlle geniet (of is er een addertje?) van het lange verlof in Zweden, wat Bianca van Qatar vindt, of over het landelijke kasteelleven in Beieren van Sandra, of waarover Dieuwke moest liegen om een paspoort voor haar dochtertje in India te krijgen. Je kunt je ook aanmelden voor de emailupdates of More Please via Bloglovin ♥ volgen om niets te hoeven missen.

3 comments on “Alles over hoe je als Nederlandse moeder overleeft in… Londen

  1. Judith

    Superleuk om te lezen Q! Geniet lekker met elkaar! X

Leave a reply

required

CommentLuv badge