collagevintage the bag

De laatste tijd valt mijn oog steeds op reacties van mensen die – goedbedoelend – adviseren om vooral je jezelf te zijn. In je relatie, als je een blog wilt beginnen, tijdens het solliciteren, noem maar op. Als iemand het in levende lijve tegen mij zegt, dan knik ik altijd braaf, maar vanbinnen krijg ik het Spaans benauwd. Want zo’n suggestie roept allerlei veel te grote vragen op. Wie ben ik dan en HOE doe ik dat? Om jezelf te zijn moet je namelijk wel weten wie je bent. En laten we eerlijk zijn, wie heeft daar nou niet af en toe twijfels over? Ik nog steeds wel in ieder geval, ha!

Ik dacht altijd dat je het op een gegeven moment wel zou weten. Toen ik op school zat dacht ik dat het wel zou komen als ik “volwassen” was; maar nee. Toen ik eindelijk achttien was vond ik mensen die werkten zo zelfverzekerd, die wisten het vast; ook niet. Toen ik zelf carrièredame was dacht ik ‘dan zal het wel komen als je moeder bent’; niet dus. En nu ben ik moeder en kwam ik laatst een kennis (ook moeder) van bijna vijftig tegen die het nog steeds niet wist.

Note to self: Het. Moment. Komt. Niet.

Wat wél kwam is het besef dat je in alle situaties een andere ‘zelf’ kunt zijn. Ik las daar laatst ook een interessant stuk over. In dit artikel van Ben Tiggelaar op NRC, zegt hij: “Authenticiteit is populair. (…) Sommige mensen zien authenticiteit als ‘trouw zijn aan jezelf’. Maar aan welke zelf dan? Iedereen speelt verschillende rollen in zijn werk en in de rest van zijn bestaan.”

Het klopt! Op mijn werk neem ik bijvoorbeeld veel gemakkelijker beslissingen dan thuis. Ik kan daar de keuze voor de ene of de andere dure marketing campagne veel sneller en rationeler maken dan de keuze voor verf of behang (of toch maar muurstickers?) voor ons nieuwe huis. En toen ik moeder werd, veranderde mijn zelfbeeld überhaupt volledig. Daar werd ik ook op mijn werk een heel ander persoon door, zachter, met meer geduld en meer begrip.

Iets anders wat ik over de jaren steeds meer leer, is wie ik niet ben. Ik ben bijvoorbeeld niet lenig (poef! weg balletdanseres-aspiraties); niet goed in negatief zijn (ik zie ALTIJD wel iets positiefs); niet goed in afmaken als iets te lang duurt (oei, dat was een pijnlijke om toe te geven!). En weten wat je niet bent is best handig. Hoef je daar ook geen energie meer in te steken.

Maar misschien is dit de tip uit het artikel waar ik nog het meeste aan had: analyseer jezelf niet teveel. Tiggelaar haalt namelijk een onderzoek van Insead-hoogleraar Herminia Ibarra over authenticiteit aan. Zij raadt aan om niet teveel bezig te zijn met zoeken naar antwoorden in jezelf. En, “houd niet dwangmatig vast aan het beeld dat je op dit moment van jezelf hebt, maar accepteer dat je verandert met de nieuwe ervaringen die je opdoet als mens.”

PS Waarom je geen ‘sorry’ meer zou moeten zeggen en een geniale tas voor mensen met emotionele bagage ;)

 

{credits: beeld collagevintage, via modernhepburn}

8 comments on “Vind jij het ook zo moeilijk om ‘jezelf’ te zijn?

  1. Nicole

    Ik weet ook heel goed wie ik niet ben. Wel vind ik het erg moeilijk om bijvoorbeeld mijn goede eigenschappen te zien. De mooie dingen van mezelf.. En daarom ben ik daar toch naar op zoek. Zodat ik tenminste een positief zelfbeeld van me kan hebben :)

    1. Noraly Post author

      Die mooie dingen zijn er in overvloed, niet te streng zijn voor jezelf hoor. X

  2. Jona

    Wat een mooi en herkenbaar stuk. Toch trap ik er soms weer in als ik denk dat ik meer tot mezelf wil komen…..:)

    1. Noraly Post author

      Ja hoor, ik heb ook altijd goede voornemens maar sommige gewoontes zijn lastig te veranderen. We blijven het gewoon proberen. :)

Leave a reply

required

CommentLuv badge