more please - nieuwe rozen

Weet je nog dat ik zei dat we een paar weken na Alexanders geboorte ons ritme weer een beetje aan het vinden waren? Nou vergeet het maar, we zijn nu ruim twee maanden verder, we wonen inmiddels in ons nieuwe huis, Aidan gaat naar school, maar dat ritme is er nog lang niet. De uren in de dag glippen razendsnel tussen mijn vingers door met het voeden, naar school brengen, boodschappen doen, eten, slaapjes, meer voedingen, van school halen, een paar huishoudelijke klusjes, eten koken, badderen en naar bed brengen.

201503 tekening lelie

Ik krijg niets af. Er moet nog zoveel gebeuren in het huis, maar ik ben al blij als ik één kast ingeruimd krijg tussen alles door. Laat staan dat ik verf, de kamers leuk aan het inrichten ben, gordijntjes maak voor Lelie, lekker aan het wandelen of aan het spelen met de kindjes ben nu ik verlof heb, of één van alle honderdenéén dingen die ik bedacht had te kunnen doen in deze periode. Mijn verlof is alweer bijna voorbij en bijna niks is gelukt. Ik voel me belabberd.

201503 mamma lelie

Omdat ik niets afkrijg voel ik me schuldig. Naar de kinderen, omdat ik door de lange to-do-lijst zo weinig leuks met ze doe. Omdat ik Alexander zo weinig echt knuffel, zoals ik met de andere twee wel heb gedaan. Omdat ik gestrest raak van het gehuil van één van de drie en dan naar ze snauw. Of als ze me storen in de spaarzame minuutjes achter de computer. Schuldig naar Brian omdat ik ‘de hele dag maar thuis zit’ en toch veel te weinig gedaan krijg. Waar hij overigens nul opmerkingen over maakt, maar toch voelt dat zo. Schuldig naar de lezers van mijn blog omdat ik ’s avonds geen energie meer heb om alle ideeën in mijn hoofd ook uit te typen en er zo weinig blogs verschijnen. Ik maak me ernstig zorgen hoe ik in hemelsnaam dit moet gaan combineren met mijn werk dat over een paar weken weer begint. En tenslotte voel ik me schuldig om het schuldig voelen; dat ik niet dankbaarder ben voor alles wat ik wél heb en wat wél lukt.

more please - druiven

Ik schrijf dit omdat ik zo vaak hoor: ‘Goh, bevallen, twee keer verhuizen, de kinderen thuis, je blog; hoe doe je dat toch allemaal?’ En ik doe het dus niet. Het lukt niet en het enige dat een beetje helpt is lijstjes maken zodat de chaos overzichtelijker wordt, af en toe mezelf ophalen aan een mooie foto op Instagram en het cliché (maar clichés kloppen vaak): accepteren dat het nou eenmaal even zo is.

201503 aidan alexander

201503 aidan woonkamer

201503 aidan alexander lelie

Ik weet dat het tijdelijk is, dat dit zoals alles ook maar een fase is, en dat er vanzelf in de toekomst meer ruimte zal ontstaan. Het is heel dubbel; ik ben heus intens dankbaar voor mijn gezin, dit huis is alles wat ik wenste, ik heb deze blog als creatieve uitlaatklep zo nodig, maar op het moment ben ik mezelf een beetje kwijt. (Maar het komt goed, dat weet ik.)

29 comments on “Hoe DOE je dat toch allemaal….

  1. Anna

    wat een prachtige, ontroerende, eerlijke blog. Wou alleen even zeggen dat ik je een geweldig mens vind. En deze eerlijkheid maakt je misschien nog mooier! Overigens, “ik doe het dus niet” klopt niet. Je bént bevallen, twee keer verhuisd en je zorgt iedere dag voor je kindjes. Die er overigens heel goed verzorgd en gelukkig uit zien. Dus. Echt. Niet zo streng voor jezelf. Liefs uit Zweden, Anna (aka somethingswedish op instagram ;-))

    1. Noraly

      Wat ontzettend lief van je, dank je. Ik ben blij dat ik je op Instagram heb leren kennen. Ik geniet enorm van jouw foto’s en wordt er altijd vrolijk van!

  2. Anouk

    Hi lieve Noor, wat eerlijk! Ik heb inderdaad regelmatig gedacht “hoe dóet ze het allemaal”…en wat Anna hierboven schrijft klopt: je doet het wèl allemaal. Maar je wilt meer, hebt (te?) hoge verwachtingen van jezelf. Als ik je een tip mag geven: neem jezelf dit eerste jaar met Alexander als nr 3 niet te veel voor per dag, dan kun je jezelf namelijk alleen maar teleurstellen. Het aantal klusjes dat ik hier heb gedaan naast kinderen en basis huishouden is op 1 hand te tellen. Soms heel frustrerend maar als ik nu weer zie hoe dit jaar voorbij gevlogen is, ben ik ook blij dat ik het mezelf niet nog moeilijker gemaakt heb dan het al is. Maar de zoektocht naar de balans blijft zo lastig…succes!!! X

    1. Noraly

      Lieve Anouk dank je wel. Maar vind het wel moeilijk, had/heb inderdaad hogere verwachtingen van mezelf. Als ervaringsdeskundige neem ik je advies graag ter harte. :) Ik zal aan je denken de volgende keer.

    2. Noraly

      Lieve Anouk dank je wel. Maar vind het wel moeilijk, had/heb inderdaad hogere verwachtingen van mezelf. Als ervaringsdeskundige neem ik je advies graag ter harte. :) Ik zal aan je denken de volgende keer. X

  3. Jona

    Och jeetje. Wat een eerlijke blogpost van je. Toen ik je net ‘leerde kennen’ en zag dat je net een baby had gekregen en ging verhuizen dachf ik WOW!! Gewoon 2 grote gebeurtenissen die zo’n impact hebben op je leven en je energie, logisch dat je nu niet de energie hebt om naast de dagelijkse dingen nog andere dingen te doen…..Ik herken het gevoel wel heel erg. Mindfull leven. HOE DAN???? Lieverd, koop de mooiste bloemen voor jezelf, mooie en lekkere macarons, en probeer de to-do’s te vergeten.

    1. Noraly

      Dankjewel, lief! Dat mindful leven gaat hem inderdaad even niet worden. Die bloemen echter WEL! Goed idee van je, ga ik morgen halen. En als het erin zit, die macarons ook.

  4. Petra

    Lieve Noor, ik ken het gevoel… Sta jezelf toe aan te rommelen en te genieten van de kleine gelukjes op een dag. je doet het fantastisch!! Wat bij mij helpt: veel chocolade ;-)

  5. Marieke

    lieve Noor,
    Ik had vandaag net zo’n dag, zo herkenbaar! Die fotoboeken zijn nog steeds niet gemaakt ;-).
    Ik probeer het maar gewoon te accepteren en dwing mezelf om juist niet te veel te doen en juist soms gewoon op de bank te gaan zitten met de kleine man. Die wasmand wacht wel even! ;-).
    Veel liefs Marieke

    1. Noraly

      Lieve Mariek, waar blijft de tijd?? Wij hadden elkaar juist moeten zien! Hopelijk binnenkort. (Kunnen we gezellig samen al dat achterstallige foto-onderhoud plegen terwijl 6 kinderen rustig samen spelen… :)

  6. Marijke

    WoW, het is ook allemaal niet niets! Volgens mij komt het allemaal wel goed ooit…… Het is ook allemaal wel erg veel wat er even op je bord ligt. Succes met het terugvinden van jezelf. Dat komt vast goed, en dan de rest ook. Dan maar wat later dan je ooit bedacht had.
    Ik ben niet verhuisd en heb maar 2 kids, maar dacht toch echt 2 jaar geleden in verlof het huis te gaan schilderen. Nou dat is niet gelukt hoor. Gaan dit jaar echt beginnen…….. Dus neem je tijd!

    1. Noraly

      Dank je! Ja ik hou er hier ook maar rekening mee dat het dus iets langer gaat duren… Succes met het schilderen. ;)

  7. Anita

    Het liefste zou je alles zo snel mogelijk op orde hebben maar wanneer geniet je dan? Geef jezelf de tijd en laat die dozen en verfroller maar even voor wat het is. Als je de belangrijkste zaken voor het grijpen hebt komt de rest wel! Probeer te genieten van je rijkdom en je hoeft niet elke dag 200% te geven. Dikke knuffel!

  8. von ausems

    Goh Noor wat heb je toch heerlijke lieve mensen om je heen. Hartverwarmend al die reacties. Doet mijn moederhart zooo goed . Succes lieverd xxx

    1. Noraly Post author

      ja he, zo lief van iedereen, voel me helemaal opgepept! x

  9. Sofie

    Verhuizen èn kinderen krijgen is ook het meest stressvolle in een mensenleven, dus eigenlijk is het best logisch. We zijn allemaal niet altijd op ons best. Toen wij net verhuisden was het ook best een drama en wij hebben maar één kind ;-)

    1. Noraly Post author

      Ja achteraf wel hè. ;) En één kind met een verhuizing is net zo stressvol, want je hebt ook dan geen tijd. Thanks!

  10. marianne snoek

    lieve Noor,
    Ik begrijp je heel goed, ik had zelfs moeite met twee in het begin. Maar ik dacht dan altijd aan mijn ouders, die nog niet de apparaten hadden en de luxe, die wij kennen ( jouw opa en oma dus). Zij moesten iedere dag luiers uitkoken, alles op de hand wassen en maar zien, dat de boel op tijd weer droog was. Niet dat het jou helpt, maar dit gaat ook weer voorbij en later zal je er toch met plezier op terug kijken. Sterkte en reken het jezelf niet aan, je doet genoeg. Liefs, Marianne.

    1. Noraly Post author

      Jee, wat klinkt het dan suf dat ik zo zeur! Je hebt gelijk hoor, ik zou niet weten hoe ik ook nog alle luiers zou moeten wassen, haha!

  11. Ine

    Ik denk dat zelfs Superwoman dát wat jij nu al allemaal voor elkaar hebt gekregen, jou niet nadoet!
    Dus: één voor één Noor, zorg vooral ook goed voor jezelf, want Brian en jullie mooie en gezonde kids komen vast niets te kort. Probeer ook te genieten van wat je al wél voor elkaar hebt gekregen, de rest is voor de toekomst! Good luck ;-)

    1. Noraly Post author

      Dank je wel lieve Ine! Ik geniet ook wel hoor, maar heb soms zo’n moment.. :)

  12. Liet

    Lieve lieve schat,alle volgers hebben al gezegd wat je gewoon moest horen en dat is al een grote hulp,hou op met lijstjes maken en doe alleen de basis dingen voorlopig(dàt is al een hééééle hoop)en meis… wij vrouwen zijn met een schuldgevoel geboren,de een meer de ander minder maaaarrrrr ik las jaren geleden een artikel dat daarover ging en degene die het onderzoek leidde kwam tot de conclusie dat ok wij vrouwen hebben dàt nou eenmaal maar laat het een half uur duren,zwelg erin 30 minuten lang en dan gooi je het weg,weet je nog dat bolletje uit het raam gooien(figuurlijk) Love you <3

    1. Noraly Post author

      dank je wel voor je lieve berichtje. Ik zal niet zwelgen hoor ♥

  13. Frederique

    Zoals je zegt: accepteren dat het zo is. En nee, niet schuldig voelen! Het heeft gewoon wat tijd nodig en er is nou maar 24 uur in 1 dag, dat zal nooit veranderen maar je zult je lijstjes minder lang maken en wanneer je dat doet…dan: kun je meer afvinken –> voel je je minder schuldig —> ben je gelukkiger —> is iedereen blij ;)

    1. Noraly Post author

      haha, ik zal het onthouden, bedankt!

  14. Maris Maria Renne

    Het IS ook veel allemaal. En herkenbaar voor mij, ik kan ook teveel van mezelf eisen/verlangen/verwachten in bepaalde periodes terwijl mensen om me heen dan zeggen: ‘ehm, 3 van die 6 dingen volbrengen is óók al een toffe prestatie hoor’.
    Makkelijker gezegd bij een ander :-)
    Het huishouden of sociale verplichtingen kan ik inmiddels aardig loslaten (als ik daar geen tijd of energie meer voor heb), in periodes dat andere dingen even belangrijker zijn. Ik maak dan ook zoveel mogelijk gebruik van handige services zoals bijv. helpling.nl (schoonmaker on demand!) of de boodschappen bezorgservice van Appie en voel me dan ook niet schuldig dat ik dat uitbesteed. Sociale dingen (verjaardagen en zo), die knagen af en toe wel eens. Maar mensen die om je geven hebben er heus wel begrip voor dat het er nu even niet in zit. En ik stuur altijd wel een leuk, mooi of attent cadeautje op met de post :-)
    “This too shall pass” ♥

    1. Noraly Post author

      Lief van je. ♥ Goed om sommige dingen gewoon lekker uit te besteden, ga ik ook weer doen. Respect dat je nog wel leuke mooie cadeautjes uitzoekt en verstuurt, want ook dat kan nog best wel tijd kosten. Ik kan me voorstellen dat mensen dat ontzettend waarderen! Ik probeer in ieder geval altijd een kaartje. :)

Leave a reply

required

CommentLuv badge