sean-heavey-national-geographic-2010-eye-of-the-storm

Ken je dat moment uit de film Twister, waar de gigantische wervelwind genaamd “Dorothy” over Helen Hunt en Bill Paxton heen raast en ze zich vastbinden aan de waterleiding om te voorkomen dat ze meegezogen worden?

Ik seg jou, zo kan het soms aanvoelen als moeder van drukke kinderen. Of überhaupt, als moeder. (Of misschien überhaupt, punt.)

In ons geval gaat het om drie mini-stormpjes, maar elk aantal kinderen kan je op het verkeerde moment compleet overweldigen, nietwaar? Vorige week woensdag was er zo’n moment waarop ik niet veel anders kon, dan op een afstandje naar mezelf en mijn kinderen staren en ik wist niet of ik moest huilen of lachen of boos worden of het gewoon moest laten gaan.

We waren bij judo voor Aidan (5), het was een les waarbij de ouders mee mochten doen. Zoals gewoonlijk op de woensdagmiddag, waren Lelie (3) en Sanner (1,5) mee. Dat ging twintig minuten goed. Maar toen besloot Sanner dat hij best de oma op het bankje aan de kant steeds een klap mocht verkopen, ging hij er drie keer met de telefoon van de judomeester vandoor, beet hij een andere moeder keihard in haar been en liet hij zich een paar keer kamikaze-stijl vallen bovenop een ander klein jongetje. Lelie was ondertussen alleen nog maar gillend met haar armen wijd (VLIEGTUIG!!!) aan het rondrennen en Aidan wilde uiteraard niet dat ik tijd besteedde aan het in het gareel brengen van de jongste twee, want ik was met HEM aan het judoën.

De bom barstte pas echt toen de ‘race om de wereld’ begon, waarbij de ouders zo snel mogelijk naar de overkant moesten kruipen met de kinderen op hun rug. Sanner rende voor de tigste keer naar het omaatje, en met Aidan op mijn rug was ik niet snel genoeg bij hem op hem te weerhouden haar te slaan. Ze vond het écht niet leuk meer. Logisch. Terwijl ik mijn excuses aan haar maakte begon Aidan te gillen dat ik DE SLOOMSTE MAMMA VAN DE HELE WERELD WAS, WANT HIJ WILDE WINNEN MET DE RACE! En nu had ik het verpest. En nee, hij wilde niet nog een keer meedoen. En hij ging niet stoppen met huilen. Niets of niemand kon hem meer tot rede brengen.

Iedereen staarde ons aan. Sanner hield ik ondertussen wriemelend en gillend stevig vast met mijn ene hand en Lelie stond te huilen bij mijn andere hand. Aidan was aan het schreeuwen. En ik stond erbij en kon gewoon niet meer bedenken wat ik moest doen. Totdat de judoleraar zelf hem verzocht dan maar even op de kleedkamer uit te gaan razen. Met de staart tussen de benen ben ik naar huis gegaan. Om me daar vervolgens ook miserabel over te voelen.

Dat soort momenten dus. Zo moet een tornado aanvoelen denk ik dan.

Tegelijkertijd weet ik gewoon, voel ik aan elke vezel in mijn lijf, dat dit dé periode is waar we straks met weemoed aan terugdenken. Dit is hét. Dit is ons moment. Dit is ‘the best is yet to come’. Dit is de f*cking best.

{The tornado looms overhead, Jo and Bill are lifted up in the air, however still attached to the pipes. They look up. They are looking at the inside of the tornado! Angelic music fills the air, and Jo is awe struck. They stare up at a light at the top of the twister. Lightning circles around the light. The music crescendos, then resolves as the clouds, the lightning, and the twister blow away. We see a family come up out of a storm cellar, horses galloping away, then the camera goes back to Jo and Bill, sitting under the pipes.}

En dan knuffel ik ze plat als ze in hun bed liggen en zing ik liedjes en barst mijn hart van liefde. In het oog van de storm is het kalm.

201610-drie-boefjes-trompetteren

{Credits beeld: Sean R. Heavey voor National Geographic Photography Contest 2010, via Boston.com. Stukje uit Twister transcript: Daydream}

3 comments on “Nu is het moment

  1. Von Ausems

    MuttI werden is nicht schwer
    Mutti sein ein bitchen mehr….
    xxx liefs

    1. Noraly Post author

      Jaaaaa!! Ik las je blije nieuws net, van harte gefeliciteerd! Nee hoor die van jou zijn honderd procent anders, toch? Haha, hartstikke rustig en netjes opgevoed en zo. Succes!!

Leave a reply

required

CommentLuv badge