Hoi, daar ben ik weer! Ken je me nog? De laatste paar maanden zijn voorbij gevlogen met het project binnen ANWB Fietsen waar ik aan werk. (We zijn met een klein clubje een Fiets-plezierpas in de markt aan het zetten en zoals dat gaat met start-ups slokt dat al mijn tijd en energie op.) Soms krijg ik de vraag, ‘goh, blog je niet meer?’ Ik kan je vertellen: in mijn hoofd schrijf ik hele blogs en heb ik een lange lijst met onderwerpen. In de praktijk echter ben ik ’s avonds heel blij als ik even niet hoef te werken. Bovendien ben ik mijn telefoon en social media een beetje beu. Foto’s maak ik daarom zelden nog en zelfs op Instagram ben ik een lurker geworden.

Het komt wel weer. Ik had in de kerstvakantie maar liefst twee ochtenden waarop de kinderen zich vergisten en we tot NEGEN UUR konden uitslapen. (Ik herhaal even, we hebben tot negen uur UITGESLAPEN!) Ik had zelfs tijd om ’s ochtends ongestoord na te denken over wat ik nou echt leuk vond en wilde doen in de komende jaren. Ik wist het wel: als ik het fietsproject niet had zou ik zo weer een magazine beginnen. Of een ander platform waarop ik kan delen en mensen blij kan maken. Zoals een blog. (Ha, maar die heb ik al!) Daarom, no worries, ik kom vanzelf wel weer hier terug.

Ik word namelijk blij van dingen delen. Mooie dingen, fijne dingen, echte dingen. Zoals dingen die ik de laatste tijd doe, nu ik een tijdje wat minder online ben. En echt, dit had ik jáááren geleden moeten doen:

  • Mijn telefoon ’s avonds in een andere kamer leggen en de film of serie helemaal zien. Elke seconde ervan. Bizar dat dat al zo lang geleden was.
  • Een nieuw hoofdkussen kopen. Zalig! En dan fris gewassen, zachte, witte lakens.
  • Standaard een avond per maand een oppas regelen om tijd met elkaar door te brengen. Ook al is het een film die ik niet leuk denk te vinden. (Dat zijn vaak de beste achteraf.)
  • Cappuccino en latte drinken zonder suiker. En thee zonder honing. Ik dacht écht dat ik het niet lekker zou vinden, maar zoetigheid bleek gewoon een gewoonte. Zelfs de standaard Tony’s ’s avonds op de bank is verleden tijd. En het gekke is, ik mis het niet…
  • ’s Avonds in bed vragen aan de oudste twee (van 3 en 6) wat ze het leukste en het minst leuke van de dag vonden, en waar ze zin in hebben morgen. Levert soms onverwachte kijkjes in hun hoofd op en soms compleet verzonnen fantasieverhalen. Zo dierbaar.
  • Een goedkoop tosti-apparaat kopen. En dan studententijden herbeleven met gewone ham-kaas of luxe grote-mensen-tosti’s met zalm en brie op maisbrood.
  • De serie ‘Cosmos – a spacetime odyssey‘ kijken. Werkelijk waar, wat een geweldige documentaire over de ruimte die alles in perspectief plaatst. Als je zo les had gekregen vroeger, dan was je toch meteen zelf sterrenkundige geworden? Ken je hem ook?

En hoe gaat het met jou? Tot snel weer!

{Credits: foto door Laura}

3 comments on “Dingen die ik al jaren geleden had moeten doen

  1. Elise

    Hoera, ze is er weer! Telefoon ga ik ook doen, goed plan. We hebben al een echt ouderwetse wekker gekocht. Hebben we geen excuus meer. xx

    1. Noraly Post author

      Wat goed, go for it! Ik wil ook een wekkerradio..

  2. Sheila

    Wat leuk dat je weer een blog plaatst! Ik zet de laatste tijd ook bewust het geluid uit van mijn mobiel, zodat ik inderdaad ook alle aandacht heb voor een film. Maar ook overdag. Ik vond dat mijn zoontje teveel op mijn mobiel zat, dus ik moet wel het goede voorbeeld geven. Dus nu weten mensen ook, bel me maar als er iets is.
    Sheila plaatste onlangs…Een ongelukje…. en dan?

Leave a reply

required

CommentLuv badge