Hou je van lezen? Ik wel. In een goed verhaal verlies ik me volledig; ik kan het verslinden en tegelijkertijd wil ik dan dat het niet eindigt. Zelfs al zijn het maar om 10 bladzijden vlak voor het slapengaan, ik kijk er altijd naar uit.

Maar iedere keer weer kom je ook op het onvermijdelijke punt dat je boek uit is, je met een hoofd en een hart nog vol van je oude vertrouwde papieren liefde op zoek moet naar een nieuwe vriend…

Vandaag in een gestolen moment na mijn werk, was ik aan het hartenjagen in Paagman, mijn favoriete boekhandel. Een beetje flirten met de titels op de bestseller tafel, een vinger langzaam over een mooie Engelse kaft laten gaan, lonken naar literaire pareltjes in de kast en een snelle sjans met een paar lekkere chicklits.

En toch… Het lukte me deze keer maar niet om opnieuw voor iets te vallen. Ik was op zoek naar een Nederlands boek, van een Nederlandse schrijver of schrijfster. Ik heb al eerder gezegd dat ik boeken bijna altijd koop vanwege een mooie cover samen met een intrigerende titel. Gek genoeg brengt me dat vaak bij Engelse boeken.

Geen probleem hoor. Ik hou van Engelse boeken. Engels is een taal waarin je dingen zo mooi kunt zeggen. En uiteraard heb je er een goede schrijver voor nodig, maar dan kan ook iedere zin als poëzie klinken (Aimee Bender!). Dat wil ik ook een keer in een Nederlands boek!

Maar iedere omslag die me aansprak bleek een vertaling van een buitenlandse schrijver te zijn. Ieder Nederlands boek van een Nederlandse schrijver dat ik even doorbladerde pakte me niet echt. Ik ging onverrichter zake terug naar huis en toen ik onderweg gefrustreerd mijn moeder belde, hoe dat kon, dat prachtig geschreven Nederlandse zinnen zo moeilijk te vinden zijn, zei ze: “Maar lieverd, Nederlands is dan ook gewoon een taal met minder woorden dan het Engels.”

Het klopt inderdaad, Engelsen kunnen putten uit meer woorden voor dezelfde zaken. Er zijn dus simpelweg meer woorden om dingen te beschrijven dan in het Nederlands. (Het is trouwens niet per se de taal met de grootste woordenschat, maar dat terzijde.) (Overigens heeft de taal met de minste woorden, het Toki Pona, er maar 123! Ook dat doet er nu niet toe, maar is dat niet fascinerend?) En dan zijn er ook nog eens meer Engelse schrijvers dan Nederlandse, dus het ligt voor de hand dat er uiteindelijk ook meer getalenteerde Engelse schrijvers zijn dan Nederlandse.

Maar toch, ze zijn er vast, Nederlandse woordkunstenaars, dat kan niet anders.

Even zoeken op Bol.com levert deze bestsellers onder de Nederlandse fictie romans:
Hendrik Groen – Pogingen iets van het leven te maken
Kluun – DJ
Herman Koch – De greppel

Zit daar een parel tussen, vinden jullie?

Op Biebmiepje las ik een mooie recensie over Tulpenliefde van Femke Roobol. Een stukje uit het boek: “Voor mijn vertrek uit Leiden was er niets geweest wat mijn voornemen om een eigen atelier te beginnen in de weg had gestaan. Er zat niets anders op dan dat ik een plek moest zoeken bij een andere schilder in de stad. De eerste die op mijn lijstje stond was Judith Leyster. Ik hoopte dat ze me wilde ontvangen.” Biebmiepje is heel enthousiast, en ik ben benieuwd!

In Paagman leek me trouwens dit boek ook interessant, Lekhoofd, van Haro Kraak.

“Noah Kremer kan geluiden proeven en ziet letters en cijfers in kleuren. Samen met zijn vriend Teun gaat hij op een ontdekkingstocht van de zintuigen om de grenzen van de perceptie te verkennen.” Leek me een heel bijzonder verhaal…

Maar ik ben natuurlijk heel benieuwd naar wie jullie favoriete schrijvers zijn. Al helemaal als ze Nederlands zijn en je vindt dat ze ware kunstwerkjes van taal maken.

Heb je tips?

4 comments on “Op zoek naar een boek met prachtige zinnen

  1. Anouk

    Lieve Noor,
    Hendrik Groen: erg goed! Niet om de mooie zinnen maar om het kijkje achter de schermen in een gemiddeld bejaardentehuis. De treurigheid daarvan en tegelijkertijd de manier waarop “Hendrik” er met een paar vrienden iets moois van weet te maken. Even wennen aan de dagboekvorm maar echt een aanrader!
    En voor de prachtige zinnen en het supermooie verhaal: Ik geef je de zon! Weliswaar vertaald maar zoooo mooi, geen woorden voor.
    En tegen mijn eigen verwachtingen in totaal gegrepen door de Twilight serie vorig jaar.
    X

    1. Noraly Post author

      Lieve Anouk, dat zijn er dus alvast 2 voor op het lijstje! Twilight weet ik zo ook niet, maar sommige reeksen kunnen je verrassen… Van ‘ik geef je de zon’ heb ik net nog een paar recensies gelezen, het klinkt echt prachtig!! Thanks, x

  2. Von Ausems

    Ben meteen naar onze boekenkast gegaan. Maar daar waren toch ook hele mooie bloemrijke verhalen van Nederlandse schrijvers ? Nee hoor allemaal vertalingen! Jammer inderdaad. De enige die ik er een beetje bij vond horen was geurend goud van Banda en (maar toch minder) de trilogie van Olaf de Landell(de porceleinboom). Ben ook ontzettend benieuwd naar suggesties! Liefs xxx

    1. Noraly Post author

      Geurend goud van Banda vond ik ook mooi! De porceleinboom ken ik niet. x

Leave a reply

required

CommentLuv badge