Archives

Vakanties met een peuter: 9 zaken waar je vroeger nooit bij stil stond

201207 Aidan ijsje

Vakantie! Om me heen gaan mensen lekker weg tijdens de meivakantie en ook zijn alle fijne bestemmingen voor de zomer al geboekt. Ik ga er vanuit dat wij dit jaar vakantie vieren vanuit een peuterbadje in onze nieuwe tuin. En daar kijk ik naar uit! Want zeg nou zelf, met kinderen op vakantie is ook niet alles… ;)

lees verder

tags: , , ,

Wat we écht gaan doen voor Brians verjaardag

201504 Lelie pappa

Hiep hiep hoera, Brian is jarig! Terwijl je dit leest zitten we met zijn tweeën op een speciale plek een hapje te eten. Hij weet nu nog van niets, maar ik neem hem vanavond mee naar Han Ting, in Den Haag. Volgens Elsevier is het ‘de enige ‘Chinees’ met een Michelinster’, maar eigenlijk wordt er helemaal niet typisch Chinees gekookt, althans geen tjaptjoy en babi pangang. Als ik de verhalen hoor van bekenden die er geweest zijn, dan staat ons iets heel bijzonders te wachten, kijk maar…

lees verder

tags: , , ,

Een bijzondere fotoserie en een kinderboek over… oorlog?

henning rogge 58 projensdorfer geholz 2013

henning rogge 45 bulau 2013

In het RH Contemporary Art in New York hangt tot en met 13 september een serie bijzondere foto’s van Henning Rogge. Op het eerste gezicht lijken het mooie rustige landschappen, maar eigenlijk zijn het overblijfselen van de tweede wereldoorlog. Bekijk de hele serie op de site van het RH (en ze hebben nog meer moois!).

Het zijn prachtige foto’s en toevallig heb ik net Brian voor vaderdag dit boek gegeven: De grote oorlog, een kijkboek over de eerste wereldoorlog, van Martijn van der Linden. Het verhaal begint met Hond, Kat, Koe, Ezel en Duif die bij een vijver komen, die een oude mijnkrater blijkt te zijn, net zoals op de foto’s van Rogge. De dieren stellen zich voor hoe honderd jaar geleden, tijdens de grote oorlog, het leven eruit zag op het land, op de zee en in de lucht.

de grote oorlog - het begin

de grote oorlog - in de lucht

Aangezien Brian gefascineerd is door alles wat met geschiedenis en oorlogen te maken heeft, was dit boek echt een kolfje naar zijn hand. Bij de prachtige prenten van Martijn van der Linden worden hele verhalen verzonnen en Aidan kan inmiddels Duitse vliegtuigen van Franse onderscheiden, weet wat dubbeldekkers en zeppelins zijn en hoe het klinkt als een schip op een zeemijn loopt. “BAAAAMMMMM, pappa!” (En ik leer ook steeds iets nieuws: wist je dat de oude vliegtuigen wel konden opstijgen van de schepen, maar niet konden landen? Ze landden op zee en werden daarna op de schepen getakeld. En de klaproos staat symbool voor de herdenking van de eerste wereldoorlog. Zo dan ben je weer even bij. :)

In eerste instantie zou ik niet snel een boek over oorlog voor kinderen hebben gekocht, maar na dit inzicht wel. Het blijkt een grote hit en Aidan vindt het allesbehalve eng, bijna iedere avond vraagt hij ernaar.

Zowel de fotoserie als het boek zijn beide aanraders.

PS 6 geweldige ervaringen om cadeau te geven

{Credits: foto’s: RH Contemporary Art, eerste foto: Henning Rogge, #58 (Projensdorfer Gehölz)” (2013), Analogue C-print, 18 3/16 x 22 inches, tweede foto: Henning Rogge, “#45 (Bulau)” (2013), Analogue C-print, 24 x 29 1/8 inches , via thisiscolossal. Boek De Grote Wereldoorlog van Martijn van der Linden, uitgeverij Lannoo}

tags: , ,

Happy 6th anniversary

2008 bruiloft Brian Noor ballonnen

Vandaag op de dag af is het 6 jaar geleden dat Brian en ik getrouwd zijn. Het was toen ook een vrijdag en we vierden het verspreid over 2 dagen. De zaterdag, de dag van het grote feest, had al onze aandacht gekregen en deze vrijdag was een bonusdag met alleen de directe familie en getuigen. Alles was een complete verrassing voor ons; de dag was georganiseerd door mijn ouders en broers. Ik denk dat we vooral daardoor er misschien wel bewuster van hebben kunnen genieten dan van zaterdag.

lees verder

tags: , ,

Bruiloftsetiquette en goedbedoelende gastfotografen

2008 bruiloft Brian Noor

Het is zo gewoon geworden om overal foto’s van te nemen met je mobiele telefoon, nietwaar? Ik maak me daar zelf ook schuldig aan en moet me soms bedwingen om van een moment in de speeltuin of het park te genieten en het niet meteen vast te willen leggen op mijn camera.

In het park is het al niet helemaal zen, maar hoe verdrietig is het als het tijdens je huwelijk gebeurt en iedereen alleen maar door het scherm van zijn mobieltje naar je kijkt? Een tijd terug las ik dit mooie artikel van fotografe Corey Ann over hoe zij soms de belangrijke momenten niet goed kan vastleggen, omdat een gast in het gangpad springt. Of dat op foto’s van de kerk of het stadhuis iedereen met zijn arm in de lucht zit, om zelf ook een mooi shot van het bruidspaar te krijgen. En dan de situatie waarin enthousiaste bruidsmeisjes of familieleden al een foto van de bruid op social media posten VOORDAT de aanstaande bruidegom haar voor het eerst ziet…

Een van de laatste bruiloftstrends is dan ook om je huwelijk volledig offline te vieren. Dat kun je heel luchtig aankondigen. In een huwelijk dat Corey Ann fotografeerde begon de trouwambtenaar op deze manier de ceremonie: “Welkom vrienden en familie! Fijne avond iedereen. Ga lekker zitten. Dan en Jennifer nodigen jullie uit om werkelijk aanwezig te zijn tijdens deze speciale gebeurtenis. Alsjeblieft, doe je mobieltje uit en leg je camera weg. De fotograaf zal dit moment vastleggen op de foto – ik moedig jullie aan om het vast te leggen met je hart, zonder de afleiding van technologie. Als Dan dit kan, dan kunnen jullie het ook!”

Is dat niet mooi? Brian en ik zijn getrouwd in 2008 en toen was het gelukkig nog niet zo gebruikelijk om je mobieltje overal de lucht in te steken. Onze foto’s zijn dus mobieltjes-vrij. :) Ben je zelf getrouwd en zo ja, hoe was dat op je eigen huwelijk? En als je gaat trouwen, zou je dan zo’n offline huwelijk overwegen?

PS Verrassende tip voor een gelukkig huwelijk

{Credits: artikel Corey Ann, trends via ikgatrouwen, foto van ons door Dejavu}

tags: , , ,

Winkelen in een Escher tekening

x-tu-architects-france-pavilion-expo-milan

x-tu-architects-france-pavilion-expo-milan-2015-2

Mijn tweede werkgever was een architectenbureau dat winkelcentra ontwierp. Ik ging erheen met aspiraties om architect te worden (ik had een bedrijfskunde diploma) en stortte mezelf in een wereld vol schetsen, maquettes, autocad en photoshop. We werkten er met jonge mensen van allerlei nationaliteiten keihard om de meest onmogelijke deadlines te halen, maar tegelijkertijd hing er zo’n bijzondere, gave, gekke en creatieve sfeer dat dat niet uitmaakte. Ik hield er intens van.

Architect ben ik niet geworden (iets met een nerderige liefde voor excel), maar ik heb me er naar hartenlust kunnen verlekkeren aan prachtige concepten van shopping centers over de hele wereld. Dus toen ik dit concept van een overdekte markthal tegenkwam van Studio Adeline Rispal, werd ik onmiddellijk teruggeworpen naar die tijd.

Vind je het niet heel bijzonder, met dat hout waar planten door naar buiten groeien en de duizelingwekkende plafonds die zo uit deze Escher-tekening lijken te komen? Het hele gebouw is van een lichtgewicht constructie die na gebruik (hij is bedoeld voor de Expo Milaan 2015) uit elkaar gehaald kan worden. De planten die er wild groeien worden deels gebruikt om de restaurants te voorzien van verse groenten.

Ik heb hem meteen doorgestuurd naar Brian, die wél architect is. (Hij zat naast me op dat kantoor. If you can’t be them, marry them. :) Maar ik wilde hem hier ook even delen.

PS Echte bomen die tegen wolkenkrabbers opkruipen

{Credits: CMC/x-tu/studio a. rispal via designboom. En ‘Relativiteit‘ door M.C. Escher}

tags: , , ,

Gefeliciteerd Brian!

kaartje berlin formes voor brian

Hoera, het is Brians verjaardag! Op zoek naar een kaartje voor hem kwam ik deze SUPERGAVE houten kaarten tegen van Formes Berlin. Ze zijn van heel dun hout en je kunt ze als ansichtkaart versturen. In het hout zit een grappig ontwerpje voorgestanst dat je eruit kunt drukken en vouwen, als origami.

Kun je raden welke ik heb gekozen?

formes-berlin catamaran

formes-berlin parijs

formes-berlin olifant

formes-berlin maanbloemen

Je kunt de kaarten van Formes Berlin kopen bij mijn favoriete kaartenwinkeltje op de Frederik Hendriklaan in Den Haag, of via hun online Etsy winkeltje.

Happy birthday lieve Brian!

201404 Brian Aidan Lelie

PS De kaarten die hij ooit voor mij kocht

 

tags: , ,

Autorijden met pappa

201404 Aidan pappa autorijden

Heb je vroeger wel eens mogen sturen bij je vader en je moeder in de auto? Heel gevaarlijk natuurlijk, compleet niet verantwoord en daarom het meest spannende wat er was! Mijn ouders wonen aan een doodlopend zandweggetje en altijd als we terugreden van de bakker of de slager in het dorp bedelden mijn broer en ik: “…..mogen we alsjeblieft alsjeblieft alsjeblieft sturen?” Soms hadden we geluk, wat voelden we ons dan stoer! Al lang voor ons rijbewijs hebben we op dat verlaten zandweggetje voor het eerst leren sturen, schakelen en achteruit rijden (al ging dat niet altijd goed, ik zal het verhaal in de reacties hieronder vertellen. :)

Mijn ouders wonen er nog steeds. En nu mocht Aidan een keertje; hij vond het zo spannend! We reden stapvoets en hij stuurde links-rechts-links-rechts-links-rechts. Maar eigenlijk vond hij de knopjes en de hendels nog veel leuker. Op een gegeven moment stond de ruitenwisser op de hoogste stand, de knipperlichten aan, de radio keihard en de airco te loeien. Maar hij genoot.

En die twee grote handen, over die twee kleine knuistjes… (‘ik heb je‘) daar genoot ik dan weer van.

Fijn weekend.
liefs Noraly

PS Nog meer mooie handen

tags: , , ,

Hilarische openingszinnen

GUYS_BLUNTLY_GREY_CREWNECK_NECK_TAG_DETAIL

Zullen we even roddelen? Wat zijn de slechtste openingszinnen die je ooit gehoord hebt? Meestal zijn dat enorme clichés, toch, zoals “Ik ben mijn nummer kwijt, mag ik dat van jou?” Kom op, zeg! Al heel snel draaien wij dames al zuchtend onze neus de andere kant op. Talk to the hand, dear.

En toch kan een slechte versiertruc als hij als grapje wordt gebracht ook totaal ontwapend zijn. Net nog keek Brian naar het labeltje in mijn nek: “Ik zie het al, made in heaven’. Serieus? Zucht… Maar, toegegeven, ik moest er om giechelen en hij kreeg er een dikke kus voor terug!

Dit zijn er nog een paar die mij bij zijn gebleven. Ze zijn dramatisch, maar een flinke knipoog erbij doet veel.

lees verder

tags: , ,

Hoe je sorry zegt