Archives

Dingen die ik al jaren geleden had moeten doen

Hoi, daar ben ik weer! Ken je me nog? De laatste paar maanden zijn voorbij gevlogen met het project binnen ANWB Fietsen waar ik aan werk. (We zijn met een klein clubje een Fiets-plezierpas in de markt aan het zetten en zoals dat gaat met start-ups slokt dat al mijn tijd en energie op.) Soms krijg ik de vraag, ‘goh, blog je niet meer?’ Ik kan je vertellen: in mijn hoofd schrijf ik hele blogs en heb ik een lange lijst met onderwerpen. In de praktijk echter ben ik ’s avonds heel blij als ik even niet hoef te werken. Bovendien ben ik mijn telefoon en social media een beetje beu. Foto’s maak ik daarom zelden nog en zelfs op Instagram ben ik een lurker geworden.

lees verder

tags: ,

Slow it down, mama

oncewaslost_-thatsawrap

De heerlijke leegte van de vakantie galmt twee maanden later nog steeds na in mijn hoofd. En om het in goed Elsiaans te zingen: “Het is grappig dat wat afstand, zo snel meer inzicht gaf. Want de angst die mij steeds voortjoeg, glijdt nu al van mij af.” (Laat het los, laat het gahaan!) (Sorry.)

Vakantie doet dat met je, nietwaar? Zorgt voor perspectief, laat de rat-race van je gedachten tot stilstand komen. Ruimte om je heen, creëert ruimte in je hoofd. Andere geuren, smaken, temperaturen zorgen ervoor dat je weer even werkelijk proeft en voelt. Als je in zo’n omgeving iets moois ziet, hoort of leest, dan raak je bijna automatisch geïnspireerd om zélf iets te maken. Althans, zo werkt dat bij mij.

lees verder

tags:

Dingen die veranderen

201607 firenze dochter mamma

Ponte Vecchio

Jeetje, zoveel te vertellen, waar begin ik? Misschien had je het al gemerkt, maar mijn blog is wat aan het veranderen. Het is allang geen dagelijks magazine meer met ditjes en datjes en alles wat ik gezellig vind om te delen. Ik neem de tijd voor het schrijven en dat kan gerust een week duren. Het leven kwam er tussendoor. De druk om drie tot vijf keer per week te leveren moest eraf.

lees verder

tags: , ,

Zin in Vakantie met Genoeg Tijd om je te Vervelen

miss messy

miss messy crawly

Over een week hebben wij vakantie. Vakantie! Het lijkt nog mijlenver weg met alles wat er nog moet gebeuren op het werk, maar tegelijkertijd is het zo dichtbij dat ik het houtvuur al ruik, het lange gras langs mijn benen voel strijken en de zon voel branden op mijn hoofd.

We gaan naar Italië, met stip op één mijn meest favoriete land om op vakantie te gaan. Niet omdat andere landen niet mooi zijn, of omdat je er niet net zo lekker kunt eten, maar waarschijnlijk omdat ik er zoveel jeugdherinneringen aan heb. Ik heb hier al wel eens het superromantische liefdesverhaal van mijn tante gedeeld die op haar negentiende met een knappe Italiaan trouwde die haar een pakje sigaretten aanbood. Zij ging er wonen met hem en ze kochten na verloop van tijd een oude boerderij, een fienile, in de buurt van het Ledromeer. Ze knapten hem op (mijn opa en mijn vader hielpen af en toe mee) en zo hadden we allemaal een prachtig vakantieadres waar we vele zomers (en kersten) vertoefden.

lees verder

tags: , ,

De ultieme lifehack als je op kantoor zit

Er niet bij horen…

The_Sept_Lookbook_2

Vorige week zat ik rustig in de auto op weg naar het werk, minding my own business, toen ik ineens uit het niets overvallen werd door een emotie die ik al heel lang niet zo scherp had gevoeld: er niet bij horen. Zoals muziek dat kan doen, had een liedje op de radio mij ineens zestien jaar terug in de tijd geworpen en ik landde koud en hard in een gevoel van toen.

lees verder

tags: , ,

Cursus kritiek geven voor watjes

louis pons braking wave

louis pons world ballet day 2015

Iemand iets onprettigs vertellen is niet leuk. Ik hou er niet van, ik doe het bijna nooit en soms zou ik liever mijn tong af willen bijten dan door de zure appel heen. Maar weet je, de mensen tegen wie ik opkijk, zijn nooit de mensen die alleen maar vriendelijk zijn. En in een poging om dichter bij mezelf te komen, ben ik de afgelopen jaren steeds eerlijker geworden over wat ik vind en vooral wat ik niet vind.

Dat blijft lastig. Ik kan me namelijk zo goed voorstellen hoe de ander zich moet voelen! Het lukt me zakelijk gezien dan ook vaak beter dan bij familie of vrienden, maar oefening baart kunst. Er zijn een aantal dingen die ik heb geleerd of waarvan ik heb gemerkt dat ze het makkelijker maken om op een goede manier kritiek te geven. Als je het fijn vindt, dan deel ik die hieronder met je.

lees verder

tags: , ,

Een simpele truc om rustig te worden

Hoe je jezelf verder helpt

201508 oma Lelie

Twijfels zijn van alle leeftijden nietwaar? Zolang ik al leef, over-analyseer ik altijd alles. Vroeger ging dat over dingen als naast wie je mocht zitten in de klas, wie er wel of niet met jou praatte en of je aardig kon doen tegen de leraar of dat dat niet stoer was. Ik denk wel eens: als ik nu terug kon gaan in de tijd dan zou ik mezelf van een heleboel onzekerheden af kunnen helpen. Ik zou mijn tiener-ik vertellen dat iedereen het gevoel heeft ‘anders’ te zijn en dat wat je anders maakt, juist in alle opzichten positief is. En vooral: dat alles goed komt. Als tiener neem je dat natuurlijk van niemand aan. Behalve misschien van je oudere en onvoorstelbaar coolere zelf. ;)

lees verder

tags: ,

Wat zou je doen als je vrij kon kiezen?